[SF] Gimme the light (BangChan)

posted on 02 Sep 2013 00:18 by tictoc13 in SF-BAP

Title: Gimme the light

Pairing : Yongguk x Himchan

Author : tictoc13

Rating : PG-13

Author note : เรื่องราวและเหตุการณ์ทั้งหมดเป็นเพียงสิ่งที่สมมุติขึ้นมา

 

 

 

 

                สิ่งสุดท้ายที่คิมฮิมชานอยากจะเห็นในขณะนี้คือยมทูตหน้าตาหยิ่งยโสนามว่าบังยงกุก แม้จะเคยพูดคุยกับหัวหน้าแผนกเก็บวิญญาณของยมทูตอยู่บ้าง แต่เขาก็ไม่เคยถามสักครั้งว่าไอ้หน้าหื่นนี่มาเป็นยมทูตได้ยังไง

 

                ชายหนุ่มถอนกายออกจากร่างเผือดซีดไร้วิญญาณ  ถึงจะตายเพราะเสียเลือดมากจนช็อคแต่ตัวของหล่อนก็ยังคงอุ่นพอที่จะให้เขาฝังตัวอยู่ได้จนกว่าจะดูดเลือดจนอิ่ม

 

                เลือดของสาวบริสุทธิ์หอมหวานมาหลายพันปี ครั้งแรกที่เขาได้ลิ้มรสชาติความบริสุทธิ์คือตอนเกิดครบอายุสิบห้า วันที่เขารู้ว่ากระเทียมกับไม้กางเขนมีเพื่อหลอกให้เขาเข้านอน เล่นเอาเขาหัวเสียไล่เตะพี่ชายจอมกลั่นแกล้งไปหลายชั่วโมง

 

                วันคล้ายวันเกิดทุกๆปีของเขาคือวันออกล่าเหยื่อ เขาจะต้องดื่มเลือดหญิงสาวพรหมจรรย์เพื่อต่อชีวิตของตนเอง ร่วมรักกับหล่อนจมอิ่มเอม พรากเยื่อพรหมจรรย์และเลือดในร่างกายของหล่อนไปพร้อมๆกัน

 

                วันคล้ายวันเกิดปีที่ร้อยห้าสิบ เขาได้พบยมทูตนามว่าบังยงกุกเป็นครั้งแรก ถ้าไม่ติดว่ากำลังเพลินกับเหยื่อสังเวยอยู่ล่ะก็เขาจะถอนกายออกจากหล่อนแล้วลุกไปเตะไอ้ยมทูตหื่นกามจอมถ้ำมองนี่แน่

 

                จากวันนั้นถึงวันนี้ก็ผ่านมากว่าสี่ร้อยปีแล้ว หน้าตาของบังยงกุกยังเหมือนเดิม

 

                และนิสัยไร้มารยาทที่โผล่มาตอนเขากำลังร่วมรักกับเหยื่อก็ยังคงเหมือนเดิมทุกประการ!

 

                "เผ่าพันธุ์ของนายเหมือนเอเลี่ยนเหมือนกันนะเนี่ย ถ้าไม่ติดว่าลูกตัวน้อยๆหลายล้านตัวของนายฟักออกมาจากร่างไร้ชีวิตของแม่ไม่ได้ป่านนี้นายคงกลายเป็นเอเลี่ยนไปแล้ว" ร่างสูงกระเซ้าพลางปิดสมุดบันทึกวิญญาณ มองร่างขาวนวลตาใส่เสื้อผ้าด้วยสายตาโลมเลีย

 

                "เก็บวิญญาณเสร็จแล้วก็ไปซะ" ฮิมชานเอ่ยเสียงเรียบ รู้สึกตะขิดตะขวงใจไม่น้อยที่ต้องมากลัดกระดุมเสื้อเชิ้ตท่ามกลางสายตาเหมือนจะกลืนกินเช่นนี้

 

                ร่างสูงใหญ่กระโดดลงจากโต๊ะทำงาน สาวเท้าเข้าไปหาชายหนุ่มที่ทำหน้าบอกบุญไม่รับอยู่ตรงหน้า

 

                "ก็อยากไปน่ะนะ แต่เผอิญว่าฉันอยากชวนนายไปดื่มกาแฟด้วยมากกว่า"

 

                คนฟังแยกเขี้ยว ผลักร่างสูงจนเซถลา

 

                "ยมทูตบ้านไหนเขาชวนแวมไพร์ไปดื่มกาแฟกันวะฮะ เมาวิญญาณมากก็กลับบ้านไปซะไป๊ เอาไอ้เดธโน้ตบ้าบอของนายกลับคืนไปด้วยล่ะฉันไม่อยากเก็บไว้ให้อีก บอกไว้ก่อนว่าฉันยังไม่ลืมว่านายทำอะไรกับบ้านฉัน"

 

                นิ้วเรียวชี้หน้าคาดโทษ เส้นเลือดข้างขมับเต้นตุบเมื่อนึกถึงปาร์ตี้ยมทูตในสนามหญ้าหน้าคฤหาสน์ของตนเองเมื่อปีที่แล้ว

 

                บังยงกุกแกล้งยัดสมุดบันทึกวิญญาณของมันใส่กระเป๋าสะพายของเขา กว่าเขาจะรู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ยมทูตสารพัดหน้ามาอยู่กันให้เต็มบ้านแถมยังจัดปาร์ตี้บาร์บีคิวบนสนามหญ้าหน้าบ้านของเขาหน้าตาเฉย

 

                นอกจากยมทูตจะกินอะไรเหมือนมนุษย์ได้แล้วยังขี้แกล้งอย่างกับเอลฟ์ มิหนำซ้ำยังหื่นกามอีก ขอบคุณสวรรค์ที่ตอนตายเขามีดินแดนสำหรับแวมไพร์สิ้นอายุไขโดยเฉพาะ ไม่อย่างนั้นเขาคงรับไม่ได้ที่ต้องมาเผชิญกับยมทูตไร้สติพวกนี้

 

                "ฉันนึกว่านายจะดีใจที่ฉันไปบ้านนายในคืนนี้เสียอีกนะ ฮิมชาน" แขนแกร่งตวัดร่างบางมาแนบอก  คิมฮิมชานหน้าตาดีเหมือนแวมไพร์ทั่วไป หากสิ่งที่ไม่เหมือนใครคือเจ้าตัวมีเสน่ห์เย้ายวนต่อเพศตรงข้ามและเพศเดียวกันอย่างร้ายกาจ

 

                แล้วแบบนี้จะไม่ให้ยมทูตอย่างเขาติดใจได้ยังไง อุตส่าห์ไปกอดขาพี่แทคยอนขอรายชื่อคนที่ตายเพราะถูกคิมฮิมชานดูดเลือดเพื่อมาดักเจอเลยนะ

 

                "ไม่สักนิดเลยโว้ย ปล่อยฉันไอ้ยมทูตหื่นกาม!" ร่างบางดิ้นขลุกขลัก ดูทะแม่งพิลึกที่ผู้ชายสองคนมายืนกอดกันอยู่หน้าศพผู้หญิงหนึ่งคน ถึงกระนั้นฮิมชานก็ไม่สนใจ สิ่งที่เขาสนใจกว่าคนตายคือไอ้ตัวเก็บวิญญาณนี่มากกว่า

 

                "อ๊ะแหม~ เค้าก็นึกว่าตัวจะนึกถึงคืนนั้นมั่งไรมั่งง้า~"

 

                "ฉันไม่มีวันคิดถึงเรื่องบ้านั่นเด็ดขาด!"

 

                "คืนนั้นนายเร่าร้อนน่าดูเลยนะ"

 

                "ไอ้ยมทูตลามก!"

 

                "มันคงจะดีถ้าคืนนี้เราได้ทบทวนความ.. อุ๊บ!" ถุงเท้าลายคิตตี้สีชมพูถูกยัดเข้าไปในปากร่างสูงก่อนที่คนประทุษร้ายจะส่งสายตาเขียวปั๊ดใส่แล้วกลายร่างเป็นค้างคาวตัวกระจิ๋วบินหนีออกนอกหน้าต่าง

 

                บังยงกุกยืนมองร่างไร้วิญญาณของหญิงสาวบนเตียง หน้าสวยหุ่นเอ็กซ์เซ็กซี่สะบึมแบบนี้ล่ะสเปคของคิมฮิมชาน หมอนั่นรสนิยมดีไม่เบา ลีลารักก็ยอด ผู้หญิงคนนี้คงดีใจที่ได้เปิดบริสุทธิ์และตายด้วยฝีมือของแวมไพร์ที่ได้ชื่อว่าเซ็กซี่ที่สุดในศตวรรษ

 

                ขีดฆ่าตรงรายชื่อผู้เสียชีวิต ปิดสมุดดังฉับก่อนจะส่งยิ้มให้รุ่นน้องที่บังเอิญผ่านมา

 

                "ไงจุนฮง คืนนี้ทำงานดึกนะ"

 

                "ฝีมือใครครับ"

 

                "สุดที่รักของฉันเอง" คำตอบทำเอาจุนฮงนิ่วหน้า ยมทูตรุ่นน้องเสยผมปรกหน้าผากเผยให้เห็นนัยน์ตาสีแดงก่ำรูปเสี้ยววงรีคล้ายนัยน์ตาแมว สายตาจับจ้องรุ่นพี่ที่ยังคงทำสีหน้าระรื่น

 

                "พี่ไม่ได้เป็นนักล่าแวมไพร์เหมือนตอนยังมีชีวิตนะครับ พี่ยงกุก"

 

                ยงกุกยักไหล่ ตบหลังจุนฮงสองสามที

 

                "ตอนนี้ฉันก็ล่าได้ แค่ไม่เหมือนตอนยังเป็นมนุษย์เท่านั้นเอง"

 

                ล่าให้มานอนครวญครางอยู่ใต้ร่างสนุกกว่าล่าชีวิตแลกค่าหัวมหาศาลนั่นเยอะเลย

 

 

 

 

 

 

 

               

                ม่านลูกไม้สีขาวปลิวไสวตามแรงลม  ร่างบางนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟากำมะหยี่สีเลือดหมู สุนัขตัวใหญ่สีดำสนิทนอนหมอบแทบเท้าเจ้านายราวกับองครักษ์ผู้ภักดี  มือเรียวถือหนังสือปกหนังเล่มหนา ทว่าสายตากลับมิได้จับจ้องตัวอักษรตรงหน้าเลยแม้แต่น้อย

 

                แสงสีทองเรืองรองสาดส่องผ่านความบางและรอยฉลุของผ้าม่านทำให้ภายในห้องมีแสงสลัวๆ ด้วยสายเลือดแวมไพร์อันสูงส่งฮิมชานจึงไม่ยี่หระต่อความร้อนของแสงอาทิตย์เลยแม้แต่น้อย ดวงหน้างดงามเชิดขึ้นคล้ายจะเย้ยหยันทิวากาล

 

                แต่แล้วกลับต้องขมวดคิ้วเมื่อร่างสูงใหญ่ปรากฏกายขึ้นตรงระเบียงห้องนอนบดบังแสงสว่างจนสิ้น

 

                ร่างบางถอนหายใจ ก้มลงลูบหัวสุนัขเมื่อมันส่งเสียงขู่ในลำคอ

 

                "มีธุระอะไรมิทราบ"

 

                "แค่จะมาบอกว่าฉันเก็บวิญญาณผู้หญิงคนที่นายฆ่าเรียบร้อยแล้วนะ" คำตอบไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นเลย คนฟังถอนหายใจ สะบัดมือไล่แขกไม่ได้รับเชิญ

 

                "จะไปไหนก็ไปไป ฉันกำลังอารมณ์ดี ไม่อยากทะเลาะกับนายหรอกนะ"

 

                "ก็ไม่ได้มาเพื่อทะเลาะด้วยนี่นา" สองแขนคร่อมดักบนพนักโซฟา กักตัวแวมไพร์แสนเย็นชาไม่ให้ไปไหน ร่างบางกลอกตามองร่างสูงที่เคลื่อนที่เข้ามาประชิดตัวอย่างรวดเร็วด้วยความเอือมระอา สุนัขของเขากำลังจะขย้ำยงกุกในอีกไม่กี่วินาทีนี้แน่

 

                ยกมือเป็นสัญญาณห้าม ร่างสูงมองการกระทำพลางยิ้มกริ่ม เชยคางมนเชิดหงาย ริมฝีปากสีสดเย้ายวนชวนให้ลิ้มลองอยู่ตรงหน้า

 

                "ผู้หญิงคนนั้นสุดยอดหรือเปล่า"

 

                "อยากรู้ไปทำไม"

 

                "อยากรู้สิ" ไล้นิ้วตามโครงหน้าเรียวสวย กดปลายนิ้วลงบนริมฝีปากที่มักพ่นวาจาเย็นชาใส่ตนอยู่เสมอ ดวงตาสีเลือดนกพิราบแบบแวมไพร์สายเลือดบริสุทธิ์ทำให้ร่างบางงดงามยิ่งกว่าใคร งามจนยมทูตอย่างเขายังต้องยอมสยบ

 

                แตะริมฝีปากกับแก้มนวลแล้วเลื่อนหน้าไปกระซิบริมหู

 

                "เรื่องของผู้หญิงที่บังอาจใช้ร่างกายของนายร่วมกับฉันน่ะ ฉันย่อมอยากรู้อยู่แล้ว"

 

 

                .....................

 

 

                อาภรณ์เลื่อนหลุดจากร่างกายไปทีละชิ้น สองร่างเบียดเข้าหากันจนแทบกลายเป็นเนื้อเดียว ผ้าปูที่นอนถูกจิกทึ้งเพราะแรงตัณหาที่อัดแน่นอยู่ในเรือนกาย เสียงหวานครวญครางซ้ำแล้วซ้ำเล่า สองมือป่ายปะหาจุดยึดเหนี่ยวเพื่อไม่ให้ตนล่องลอยไปมากกว่านี้

 

                นัยน์ตาสีแดงวาวโรจน์ จับจ้องเข้าไปในดวงคู่สวยแล้วแสยะยิ้ม เคลื่อนไหวร่างกายช้าลงเรื่อยๆก่อนจะหยุดนิ่ง มองใบหน้าสวยขมวดคิ้วอย่างขุ่นเคือง

 

                แขนเพรียวโน้มคออีกฝ่ายมาจุมพิตแทนคำสั่งให้ทำต่อ ร่างสูงหัวเราะในลำคอไม่ยอมทำตามความปรารถนา

               

                "หะ.. ให้ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายแล้วก็พอเสียที" ฮิมชานเอ่ยกระท่อนกระแท่น ก่อนจะร้องแทบไม่เป็นภาษาเมื่ออีกฝ่ายแทรกกายเข้าหาอย่างรวดเร็วและรุนแรง

 

                ความเจ็บแล่นปราดไปตามแนวกระดูกสันหลังเมื่อส่วนรุกรานเข้ามาลึกเกินไป  ร่างขาวถูกจับพลิกคว่ำบังคับให้รับความสุขสมลึกล้ำทั้งที่ไม่เต็มใจ อ้าปากจะห้ามแต่กลับถูกนิ้วยาวแทรกเข้ามาในปากบังคับให้ดูดเลีย

 

                น้ำใสไหลซึมขอบตา ร่างสูงก้มหน้าลงมาจูบซับแล้วเอ่ยเสียงเข้ม

 

                "ไม่มีครั้งสุดท้ายระหว่างเรา จำเอาไว้"

 

               

               

               

 

 

 

 

 

 

                สิ่งสุดท้ายที่คิมฮิมชานอยากให้เกิดขึ้นคือเขานอนอยู่ในอ้อมแขนของบังยงกุก ท้องฟ้าเบื้องนอกแปรเปลี่ยนเป็นสีส้มอ่อน ดวงอาทิตย์กำลังจะลาลับขอบฟ้า นี่เขาหลับไปนานขนาดนั้นเลยหรือ

 

                ร่างบางค่อยๆขยับตัวออกจากแขนที่วางพาดหน้าท้องของตน ยมทูตบ้าอะไรนอนหลับได้และดูเหมือนจะหลับสนิทเสียด้วย

 

                ก้มหยิบเสื้อคลุมที่ถูกถอดทิ้งเอาไว้บนพื้นมาสวมใส่ ทว่ายังไม่ทันผูกสายรัดเอวมือปริศนาก็ยื่นมาจากด้านหลังรวบมือเรียวทั้งสองข้างไว้ด้วยกัน

 

                "จะรีบใส่เสื้อผ้าไปไหน หืม?"

 

                ริมฝีปากสีสดเม้มแน่น สูดหายใจลึกเมื่อจมูกแสนร้ายคลอเคลียอยู่แถวต้นคอ สองมือค่อยๆเลื่อนตกมาอยู่ข้างลำตัว ไม่ปัดป้องเมื่อมือหนารูดเสื้อคลุมเนื้อลื่นร่วงหล่นลงไปกองกับพื้นอีกครั้ง

 

               

 

 

 

 

                "ไม่อยากรู้บ้างหรือว่าเด็กที่เกิดจากยมทูตและแวมไพร์จะเป็นอย่างไร?"

 

 

 

 

 

 

 

 

                "หึ...เพ้อเจ้อ"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

END.

 -----------------------------------------------

ฟิคอัลไล ยุคไหน ไม่รู้ ขุดไหดองมาเขียนให้จบ ถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถ ความจริงเขียนไว้ตั้งกะปีที่แล้วโน่น รื้อคลังฟิคสั้นของตัวเองแล้วเจอพอดีเลยเอามาเขียนต่อด้วยอารมณ์หื่นไหนก็ไม่รู้เหมือนกัน ;A; 


 

มีเรื่องจะคุยสักเล็กน้อย (หรืออาจจะยาว)

กิ๊ฟเขียนฟิคทุกเรื่องใช้เวลาหลายชั่วโมง บางเรื่องอาจจะดูสั้นๆไม่ยาวมาก แต่ก็ใช้เวลาคิดพล็อต ลำดับเหตุการณ์ ร้อยเรียงภาษา และตรวจทานอยู่นานพอสมควร กว่าจะมาเป็นฟิคเรื่องหนึ่งไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะเอานิ้วจิ้มคีย์บอร์ดเล่นก็ออกมาเป็นงานเขียนหนึ่งชิ้นได้

 

แต่สิ่งที่กิ๊ฟไปเจออยู่ประมาณสามครั้งคือฟิคสั้นบางเรื่องคล้ายคลึงกับของกิ๊ฟมาก และไรเตอร์เขียนออกมาหลังจากที่กิ๊ฟเขียนฟิคสั้นเรื่องที่มีความคล้ายคลึงกันอยู่เสมอ จะว่าลอกก็พูดได้ไม่เต็มปากเพราะไม่ได้นำออกไปแบบ word to word แต่จะบอกว่าเป็นแรงบันดาลใจก็ไม่ใช่อยู่ดี เพราะแพทเทิร์นเหมือนกันมากเกินไป

พูดในส่วนของการเปิดเรื่อง การปิดเรื่อง กลวิธีการดำเนินเรื่อง ลำดับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเรื่อง แม้รายละเอียดจะไม่เหมือนกัน แต่ Theme และ Plot เหมือนกันอย่างเห็นได้ชัด ยิ่งไปกว่านั้นคือวัจนลีลาหรือ Style ที่กิ๊ฟใช้ในฟิคสั้นเรื่องนั้นก็ไปปรากฏเป็น style ของฟิคสั้นจากไรเตอร์อีกท่านหนึ่งเช่นกัน

 

กิ๊ฟไม่อยากใช้คำว่าลอก เพราะไม่ได้ลอก จะใช้คำว่าดัดแปลงก็ยังพูดได้ไม่เต็มปาก เลยไม่รู้จะใช้คำว่าอะไรดี แต่สำหรับไรเตอร์คนหนึ่งที่ไปเห็นงานเขียนที่ "คล้ายคลึง" กับงานของตนเองมากขนาดนั้นก็อดที่จะสะดุ้งไม่ได้

 

ก็เป็นความสะดุ้งในใจที่ไรเตอร์คนหนึ่งอยากจะสื่อออกไปน่ะค่ะ ไม่ต้องซีเรียสไม่ต้องดราม่า แค่อยากบอกเล่าให้รีดเดอร์ทุกคนฟังเท่านั้นเอง กิ๊ฟเขียนฟิคมาหลายปี เขียนมาตั้งแต่ชายหญิงจนถึงชายชายที่เป็นนิยายออริจินัล จนมาถึงแฟนฟิคชั่น(ของหลายวง) นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เกิดเหตุการณ์แบบนี้ แต่ก็ไม่ได้ปรารถนาให้เกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้นอีกค่ะ ไม่ชินค่ะ /หัวเราะ

 

กิ๊ฟเข้าใจว่าบางครั้งเราก็สร้างสรรค์งานของเราขึ้นมาจากแรงบันดาลใจที่ได้มาจากงานเขียนอีกเรื่องหนึ่ง แต่แรงบันดาลใจไม่ใช่ต้นฉบับนะคะ เราต้องสร้างงานที่เป็นออริจินัลของเราเอง งานเขียนของทุกคนมีกลิ่นอายความเป็นอัตลักษณ์ ขึ้นชื่อว่านักเขียนแล้วควรสร้างอัตลักษณ์ของตนเองขึ้นมา งานเขียนทุกชิ้นย่อมมีความแตกต่าง...แต่ไม่ใช่ความแตกต่างที่เกิดจากการเอางานของคนอื่นมาประยุกต์หรือดัดแปลงให้กลายเป็นของตนเองค่ะ


 

enjoy reading กับคุณยมทูตและคุณแวมไพร์นะคะ สวัสดีค่ะ ^^ 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

กรี๊ดกร๊าด
แวร๊ยยยยยยยยยยcry cry
อิมเมจฮิมกับบังบั้มนี้ เหมาะกะการมโนมากอ่ะค่ะ
คือมันใช่มากกกกกกก
ยิ่งอ่านยิ่งอิน
แม่นางฮิมมะเทวี ช่วงนี้เธอก็ขาวโอโม่ ดูซีดๆเหมือนแวมไพร์สุดเซ็กซี่นะ
ส่วนกุ๊กกี้ แวร๊ยยยย ดูดุดัน โหดร้าย เหมาะแก่การเป็นยมทูตล่าแวมไพร์มั่กอะฮ้าาาcry cry
อ่านแล้วโดน อ่านแล้วอิน ถ้ามีพาร์ทต่อไปก็ไม่ปฏิเสธนะฮ้าาา cry cry
ให้กำลังใจไรท์ค่ะ
ถถถถถถถถ อย่าซีเรียสไปค่ะ ของเลียนแบบหรือจะสู้ของแท้ ถ้าใครได้มาอ่านฟิคคุณกิ๊ฟ รับรองติดหนึบ//เหมือนเรา ฮาาาาาconfused smile confused smile
ปูลู อย่าเพิ่งรำคาญเค้าน้าาาา เก็ทดาวน์ๆ double wink double wink

#11 By bcy (115.67.135.81) on 2013-09-03 23:04


หน้าสองคนนี้บอกยี่ห้อ NC25 จริง ๆ

จะว่าบังยงกุกดูหื่นกาม

แต่ฮิมชานเองก็ดูใช่ย่อย

เพราะงั้นสองคนนี้แหละเหมาะสมกันสุด ๆ แล้ว ^^

แวมไพร์หน้าเทพบุตร กับยมทูตหน้าโหด

มันเลยร้อนกันสุด ๆ ไปเลย


^^

#10 By natsu (61.90.68.247) on 2013-09-03 21:56

ตายแปบ!!
โฮกฮากมากเลยค่ะ  เค้าชอบจัง -.,-
ห๊ะ! ภาคต่อนี่มีลูก บังชาน ใช่มั้ย?! ฟินนนนนน ><
แม่ยกบังชานชูป้ายไฟด่วนๆ  55+
แต่ตอนนี้มาดามก็เหมือนแวมไพร์จริงๆนะ  ขาวมากอ่ะ  สวยด้วย <----- นี่อัลไล??
ขอบคุณนะคะ  สู้ๆค่ะ  ^^v
เค้าชอบอ่านฟิคตะเองมากเลยนะโดยเฉพาะ บังชาน >///<
รอเก็ทดาวน์อยู่ด้วยล่ะ  ไม่ค่อยจะกดดันไรเตอร์เลย อิอิ  L O V E

#9 By @FERRARI (115.67.132.61) on 2013-09-02 21:31

อื้อหือ.......
รอเก็ทดาวน์อยู่เจอคุณยมทูตปั๊มลูก(?)กับคุณแวมไพร์นี่คือตาย -..-
อัลไลคะคุณยมทูตตตต...ตะไมแลดูโรคจิตแบบนี้???
#ฟัดน้องแวมไพร์เผื่อหน่อยก็ไม่ได้ #หือ?
พี่กิ๊ฟอย่าเครียดนะ เดี๋ยวปั่นฟิคไม่ได้ อิอิ.
 ปล. เอาน้องจุนฮงมาโผล่แวบๆแบบนี้ขอภาคต่อเป็นโล่แจได้ป้ะคะ? #ตรบ
ปล.2 อยากเห็นลูกคุณยมทูตที่เกิดจากแวมไพร์จัง

#8 By BC_Nu (223.207.215.12) on 2013-09-02 21:11

อ่ะหืออออออออออ
พี่คะ... อัพฟิคตะไมไม่บอกกันบ้างคะ !
พี่ชานขาาาาาาาาาาา น่ารักอะไรเช่นนี้
ไอ่เราก็นึกว่าจะไม่ยอม สุดท้ายก็ยอมป่ะ คุณฮิมชานน่ารักอะไรเช่นนี้ เซกกุซี่ฉุดๆ >/////<
แน่ะ ๆๆ เห็นนะ โอ้ย รู้สึกตัวเองถ้ำมองกว่าชายบัง ถถถถ
อยากรู้จังว่าลูกของแวมไพร์กับยมฑูตออกมามันจะเป็นแบบไหนน้า...  ต้องน่ารักแน่ ๆ เลย ฮอลลลลลล
แอบฟินเบาๆ คนเดียว แอบดูอยู่ตรงลายฉลุ #เอ๊ะ
ส่วนฟิคพี่กิฟแก้วเห็นและ สู้นะพี่ ไฟท์นะพี่ ยังไงพี่กิฟคนสวยก็แต่งฟิคให้น้องอ่านนะ น้องจะรอต่อไปเรื่อยๆ *โป้งชี้ก้อย* #อินี่

#7 By The.K on 2013-09-02 20:16

พี่กิ๊ฟบอกที่ว่ามีภาคต่อ T[]T?
คืออยากอ่านภาคต่อมว้ากกกกกกกก
เเบบอยากรู้อยากเห็นอีกต่อไปว่าลูกครึ่งยมทูตแวมไพร์จะออกมาน่ารักขนาดไหน
เเล้วคือมโนเห็นเลย..ค้างคาวบินหนียมทูตสุดหื่น555
อ้ากกกก ชอบบบบบบ #ปาหัวใจใส่รัวๆ
มีต่อเถอะนะ พลีสสสสส #เบบี้ไม่ได้กดดัน#เเค่ลองมองตากันสิ#ว่ามันว้อนมาก-3-

ปล้ำโล่.พี่กิ๊ฟไรท์คนงามเเละเก่งไฟต์ติ้งเน้อออ ^[+++]^v

#6 By Woo (115.67.101.134) on 2013-09-02 20:11

xDDDD อัลไลคือแปลงร่างเป็นค้างคาวตัวจิ๋วบินหนีไป
[size= 14px]ฮิมชานนา.... น่ารักไปแล้วนะ ทำไมน่ารักได้ขนาดนี้ ฮื่อออ นึกถึงค้างคาวตัวนิดๆ ที่กำลังหัวเสียบินหนียมทูตจอมหื่นนะ 55555
 [/size]

#5 By ficpop on 2013-09-02 17:46

ไรท์อยากอ่านภาคต่ออ;_;
โฮกกกกกก
อยากเห็นบังเป็นพ่อคน
ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ

#4 By yotllod (115.67.68.163) on 2013-09-02 11:34

กรีสสส อยากรู้เหมือนกันว่าลูกแวมไพร์กับยมฑูตจะเป็นยังไง
ตอนนี้พี่ฮิมเหมาะกับลุคแวมไพร์สุดๆ ขาวๆซีดๆ ตาแดงๆ โอ้ยย ไม่ทน
พี่บังก็เหมาะกับเป้นยมฑูตขี้แกล้ง อิอิ
อยากรู้จังว่าสองคนนี้เค้าเป็นไงมาไงกัน โฮะๆ
สู้ๆนะคะไรท์เตอร์

#3 By kanomping (115.87.247.94) on 2013-09-02 10:56

อยากรู้ๆๆๆๆๆๆๆ ลูกแวมไพร์กับยมทูต อร๊ายยยย
ว่าแต่คลอดทางไหน? 5555555555
เพ้อเจ้อจริงๆ เลยกุกเนี่ยยยย ชอบถ้ำมองยังไม่พอ นี่หึงรึว่าอะไร ไปแอบดูลีลาเขาเพื่อจำเอามาใช้รึแค่แกล้งนาง -////////-
ชอบจังเลย แฟนตาซีแบบนี้ ฮิมเหมาะแก่การเป็นแวมไพร์ที่สุด ขาวๆ ปากแดง หน้าสดยังงามน้อ
ไม่เอาละ ไม่อยากเป็นยมทูต ขอเป็นแค่มนุษย์ผู้หญิงที่สังเวยตัวเองให้นางสักครั้ง ตายก็ยอม โอยยยยยยยย
ปอลอ เรื่องฟิคที่คล้ายๆ กันกับของไรเตอร์กิฟท์ ในฐานะที่เขียนฟิคเหมือนกัน พอเข้าใจค่ะ ไม่ปลื้มนะ แต่อยากบอกว่า ต้นฉบับย่อมดีกว่า คนอ่านเองก็ดูออก ถ้าบังเอิญไปเจอฟิคที่ว่่านั่นเราก็คงไม่อ่าน เป็นแฟนของกิฟท์คนเดียว ไรเตอร์ไฟติ้งน้าาาาา open-mounthed smile

#2 By Sherbet Bunny on 2013-09-02 10:50

เยส!!!~~~สนุกสุดในสามโลก ~~~
มาดามฮอตได้อีก ขนาดเฮียยังไม่ทน
ฮิๆๆๆชอบคู่นี้ฟุดๆ

#1 By ichigo_daedae (150.7.80.245, 150.7.1.228) on 2013-09-02 04:03