[SF] I know (LoJae)

posted on 15 Mar 2013 04:05 by tictoc13 in SF-BAP

Title: I know

Pairing : Zelo x Youngjae

Author : tictoc13

Rating : PG-13

Author note : อยากลองเขียนฟิคเนิบๆ โมโนโทน ไม่มีจุดพีคไม่มีจุดไคลแมกซ์บ้าง

 

 

 

 

 

 

 

                น้องชายของพวกเราโตแล้ว

 

 

                ผมรู้ตั้งแต่วันที่ส่วนสูงของจุนฮงยืดขึ้นไปแตะตัวเลขร้อยแปดสิบ ผมได้แต่ส่งยิ้มให้เขาพร้อมแซวว่าเขาสูงมากเกินไปแล้ว เจ้าตัวมักจะเดินหลังค่อมเพราะไม่มั่นใจในส่วนสูงที่สูงเกินไป... สูงกว่าเด็กวัยเดียวกัน

 

                น้องชายที่เคยยิ้มสดใสก็กลายเป็นยิ้มเพื่อธุรกิจ แววตาใสซื่อกลายเป็นมากด้วยเล่ห์เหลี่ยม ไม่รู้ว่าโดนโลกแห่งวงการมายาอันโหดร้ายกระแทกมากไปหรือเปล่าเลยเปลี่ยนไปมากขนาดนั้น ผมชินกับมันเพราะอยู่มานาน แต่จุนฮงคงยังไม่ชิน

 

                จุนฮงกำลังปรับตัวกับสาวๆหลายคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิต พวกเธอไม่ได้เห็นพวกผมเป็นมากกว่าสะพานก้าวขึ้นสู่การเป็นไอดอลหญิงชื่อดัง แค่มีข่าวฉาวคนก็รู้จักแล้ว หลายคนทอดสะพานให้โดยหวังว่าจะได้เป็นข่าวกับบีเอพีสักคน    

 

                โชคดีที่น้องเล็กของเราเป็นตัวเลือกลำดับท้ายๆ

 

                พี่ยงกุกกับพี่ฮิมชานขึ้นแท่นไอดอลพ่อดันอันดับหนึ่งประจำวง ถ้าผู้หญิงทอดสะพานให้หนึ่งคนคือหนึ่งคะแนนโหวตป่านนี้เพลงของพวกเราคงติดอันดับหนึ่งท็อปชาร์ตไปแล้ว แต่ถึงกระนั้นพี่ทั้งสองคนก็ไม่มีท่าทีว่าจะสนใจคนไหนเลย

 

                ก็ได้ๆ ผมพูดไม่หมด มีสนบ้างแต่ไม่จริงจังและไม่เป็นข่าวโอเคไหม

 

                ผมเองก็ตะขิดตะขวงใจอยู่หรอกที่บางครั้งเขาสองคนจะแยกกันไปคนละทางและกลับมาบ้านพร้อมกัน

 

                หายเข้าห้องนอน...พร้อมกัน

 

 

 

 

 

                ตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ที่บังแอนด์เจโล่ไม่สนิทกันเหมือนเคย...

 

 

                 พี่ยงกุกทุ่มให้กับการทำเพลงจนลืมสังเกตว่าจุนฮงของเราสูงเกินร้อยแปดสิบถ้วนไปนานแล้ว ดวงตากลมโตใสแจ๋วพราวไปด้วยอารมณ์ของวัยหนุ่ม จงออบกลายเป็นที่พึ่งให้น้องทั้งที่อายุห่างกันปีเดียว

 

                จุนฮงเคยบอกว่าไม่สนิทกับผม แต่เดี๋ยวนี้จุนฮงติดผมแจ

 

                ไม่ว่าผมจะอยู่ไหน ไม่ว่าผมจะทำอะไร จุนฮงจะต้องตามไปด้วย วันๆร้องหาแต่พี่ยองแจ โดนสั่งแยกเท่านั้นล่ะเขาถึงจะยอมผละไปหาจงออบหรือแดฮยอนแบบหน้ามุ่ยๆ ส่วนพี่ยงกุกก็เอาแต่สาละวนกับงานและกังวลอยู่กับพี่ฮิมชานที่แขนเจ็