[SF] Hugry (LoBang)

posted on 09 Mar 2013 03:21 by tictoc13 in SF-BAP

Title: Hugry

Pairing : Zelo x Yongguk

Author : tictoc13

Rating : PG-13

Author note : อ่านคู่ไม่ผิด โล่บังค่ะ =..=

 

 

 

 

 

                "ชื่อวงเราออกเสียงเหมือนข้าว ชื่อพี่เหมือนขนมปัง มันทำให้ผมหิวบ่อยๆนะครับ"

 

 

 

                                 

                ชเวจุนฮงไม่ใช่ญาติของหนุมาน หาวเป็นดาวเป็นเดือนไม่ได้ แต่กำลังจะเห็นดาวเห็นเดือนพร้อมเสียงในหูดังวิ้งๆเพราะพี่ใหญ่ประเคนฝ่าเท้ามาสองเท้าจนจุนฮงหล่นจากโซฟาดังโครม! มือข้างหนึ่งคว้าหัวพี่แดฮยอนเท้าอีกข้างฟาดเอวพี่จงออบ แน่นอนว่าเกมเมอร์ทั้งสองละสายตาจากจอโทรทัศน์มาด่าเขาซ้ำแบบไม่ให้ผุดได้เกิด

 

                "ไอ้เด็กนรก!" แดฮยอนเริ่มก่อน ตามด้วยเท้าของจงออบยันจุนฮงจนกลิ้ง

 

                "จะชนะแล้วเชียวโว้ย ไอ้อัปมงคล! ไอ้ตัวขัดลาภ!"

 

                จะตะกายขึ้นไปกอดเอวออดอ้อนพี่ยงกุกเหมือนเดิมก็ทำไม่ได้เลยได้แต่นั่งจ๋องอยู่บนพื้น ใครบอกว่าเป็นน้องเล็กสบาย ไม่เห็นสบายเลย เจ็บแล้วพี่ใหญ่ไม่เห็นโอ๋เลย

 

                "อย่าเข้ามานะ" ยงกุกแยกเขี้ยวเมื่อลูกหมา(?)ตัวยักษ์หัวสีควันบุหรี่ทำท่าคลานดึ้บๆเข้ามาหา คว้ากีตาร์ใกล้มือมาเป็นอาวุธ มาสิมึง พ่อจะเอาให้หัวแบะ

 

                ลูกหมาครางหงิง นั่งหน้ามู่ทู่เรียกร้องความสนใจ

 

                "ผมเป็นน้องเล็กนะ!"

 

                "หน้าไม่ให้โว้ยไอ้แก่แดด" จงออบตะโกนสวนกลับมา จุนฮงแทบลงไปดิ้น

 

                สาปแช่งให้พี่จงออบหยุดสูง!

 

                "ผมอายุน้อยที่สุดนะ!"

 

                "ส่วนสูงแกเยอะกว่าฉันอีกหุบปากไปซะ" ยองแจเดินผ่านมาพอดีเลยซัดเข้าให้อีกดอก จุนฮงมองซ้ายมองขวา ตะกายไปกอดขาฮิมชานที่กำลังเดินไปเปิดตู้เย็นด้วยมือข้างเดียว

 

                "ฮยองอ่า~ ออมม่าอ่า~ พวกนั้นแกล้งเจโล่"

 

                "อืม" ฮิมชานตอบแค่นั้นก่อนจะสลัดขาจนหมาน้อยน่ารักกระเด็น

 

                ลูกหมาถูกทิ้งมุ่ยหน้า กระดึ้บกลับไปนอนซบตักเจ้านายคนเดิมอย่างออดอ้อน

 

 

                พลั่ก!

 

 

                เห็นดาว..

 

                "เจ็บนะพี่ยงกุก ตบหัวผมทำไมเล่า" หันไปตวาดพี่ใหญ่อย่างหัวเสีย ยงกุกเลิกคิ้ว เงื้อมือทำท่าจะตบซ้ำ เดี๋ยวนี้มันขึ้นเสียง เดี๋ยวปั๊ด

               

                "หุบปากไปเลย"

 

                "พี่ยงกุกใจร้าย ล้อเล่นนิดหน่อยก็ไม่ได้" บ่นอุบอิบเอานิ้วเขี่ยพื้นงอนสุดอะไรสุด ยงกุกหัวเราะหึ จะให้อภัยมันอยู่หรอกถ้าเมื่อก่อนหน้านี้มันไม่ได้เสือกพูดจาหมาๆออกมา

 

                "น่าสงสารจริงนะเอ็ง"

 

                "สงสารสิ ผมก็แค่เด็กตาดำๆที่โดนพี่ๆกลั่นแกล้ง ใช่สิ ผมไม่ใช่น้องรักนี่!" ลงไปนอนขดบนพื้นทำตัวเป็นเด็กมีปัญหา แดฮยอนมองแล้วหมั่นไส้เลยยันก้นเข้าให้หนึ่งที

 

                "ไปงอแงใส่พี่กุกกี้ของแกโน่น อย่ามาเบียดแถวนี้ ขนลุกโว้ย"

 

                ยงกุกถลึงตาใส่แดฮยอนบ้าง

 

                "พูดหมาๆนะไอ้ดำ"

 

                "ฮยองก็ปรามเด็กตัวเองซะบ้างสิ มันมานอนขดเป็นลูกวัวลูกควายอยู่เนี่ยเอามันไปโอ๋ซะ พวกผมจะเล่นเกมก็เล่นไม่ได้มันก่อกวน เอามันไปเลย" ไม่พูดอย่างเดียวเอาเท้ายันจุนฮงไถไปนอนติดโซฟา (ยงกุกรีบชักขาขึ้นบนโซฟาด้วยความสะพรึง)

 

                จงออบบี้ผู้น่ารักเห็นดังนั้นจึงช่วยพี่แดฮยอนด้วยเท้าอีกข้าง

 

                น้องเล็กผู้น่าสงสารที่สุดในโลกาถูกบี้ติดโซฟา สองมือแปะเบาะหนังไว้เหมือนตุ๊กแก

 

                "อย่ามาแกล้งนะไอ้พวกพี่บ้า!"

 

                "น่าสงสารจุงเบย~~~~~" เมนโวคอลเยาะเย้ยเป็นทำนองเพลง หัวเราะชอบใจเมื่อจุนฮงดิ้นกระแด่วๆจนโซฟาสั่น ยงกุกหัวสั่นหัวคลอน ไล่แดฮยอนกับจงออบไปไกลๆก่อนที่จุนฮงจะทำโซฟาพังและเขาจะตกจากโซฟาเพราะมันด้วย

 

                ทันทีที่เมนโวคอลกับเมนแดนซ์ของวงผละไปร่างของน้องเล็กก็เทเลพอตขึ้นมานั่งยิ้มปั้นจิ้มปั้นเจ๋ออยู่บนโซฟาอย่างรวดเร็ว

 

                นิ้วเรียวสวยชี้ลงบนพื้นอะเกน

 

                "ลงไปที่เดิมเลย"

 

                "ไม่เอาไม่ไป" ตวัดสายตาใส่ก้างขวางคอฮยองอีกสองก้าง ฮิมชานเลิกคิ้ว ชี้ตัวเองแทนคำถามว่าแล้วจะให้กูไปหลบที่ไหน

 

                เหมือนสวรรค์เข้าข้างชเวจุนฮง ยองแจตะโกนเรียกฮิมชานให้มาช่วยชิมแกงกะหรี่ที่ทำไว้ให้หน่อย

 

                น้องเล็กยิ้มแป้น หันหน้ามายิ้มตาหยีให้พี่ใหญ่ที่กำลังจะอ้าปากงับหัวแบบสติช

 

                "ฮยอง"

 

                "อะไร"

 

                "หิวอะ"

 

                "ไปบอกแม่แกสิ สาละวนอยู่ในครัวกับยองแจโน่น" คว้ารีโมตมากดเปลี่ยนช่องโทรทัศน์ไปเรื่อย ลองจุนฮงบอกว่าหิวแสดงว่าแบตหมด ไม่มีปัญญามาก่อกวนเขาหรอก

 

                แขนยาวๆพาดลงบนพนักโซฟาดังปุ สัญชาตญาณการป้องกันตัวบอกยงกุกว่าเขากำลังคิดผิด

 

                "ผมหิวมากเลยนะเนี่ย" ยื่นหน้าเข้าไปใกล้จนจมูกแทบชนแก้มอีกฝ่าย ยงกุกสะดุ้งโหยง รีบเอามือมายันหน้าจุนฮงไว้ก่อนที่มันจะกระทำการอุกอาจ

 

                ฮิมชานช่วยกูด้วย เด็กบุก!

 

                "หิวก็ไปบอกฮิมชานสิโว้ย หน้าฉันเหมือนตู้เย็นหรือไง" โวยวายกลบเกลื่อนความสะพรึงในหัวใจ ขนอ่อนหลังคอลุกชูชันเพราะรอยยิ้มเจ้าเล่ห์นั่น ให้ตาย ใครบอกว่ามันน่ารักวะเขาจะเอาหน้ามันตอนนี้ไปให้ดูสักสิบรอบ

 

                "ผมหิวข้าว"

 

                "ไปบอกฮิมชานในครัวสิ"

 

                "ผมหิวขนมปัง"

 

                "...."

 

 

                "หิวปังยงกุก"

 

 

 

                "ไอ้เด็กเปรต!"

 

 

                โครม!

 

 

                ชเวจุนฮงลงไปนับดาวบนพื้นอีกทีอย่างสวยงาม ยงกุกหน้าแดงก่ำ ลุกขึ้นยืนชี้หน้าเหมือนทศกัณฑ์จะเข้าไปเหยียบอกหนุมาน น้องเล็กดีดตัวขึ้นมานั่งหัวเราะแหะๆ

 

                "ขนมปังทาแยมสตรอเบอร์รีด้วย แก้มแดงเบย"

 

 

                "ไอ้เด็กนรก!"

 

 

                "น่ากินจัง ผมขอชิมขนมปังฮยองหน่อยสิ"

 

 

                "ไอ้จุนฮง!"

 

 

 

 

                "จุนฮง มากินแกงกะหรี่ก่อนที่จะได้กินปลาตีนเถอะนะ"

 

                ฮิมชานตะโกนออกมาจากในครัวขณะที่กำลังตักแกงกะหรี่ราดลงไปบนข้าวเตรียมอาหารมื้อสุดท้ายให้จุนฮงกินอย่างปลงๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

END.

-------------------------------------------

อะไร? 55555555555555555555

นี่ไม่ใช่ความผิดของกิ๊ฟนะ ความผิดของบังยงกุกที่ตัวเล็กกว่าชเวจุนฮงต่างหาก!

ใครบอกให้ยงกุกตัวเล็กกว่าล่ะ -//////////////////-

 

ระวังโดนเด็กกินนะกุกกี้

 

ยัดเยียดความเป็นสามีของบังยงกุกให้ชเวจุนฮงแบบไม่ถามเด็กว่าต้องการหรือเปล่า

 

enjoy reading ค่ะ

 

 

 

ปล. แถมรูปอินสไปเรชั่น เห็นรูปนี้ในทัมกรี๊ดเลย เขิน  >///////<


Comment

Comment:

Tweet

confused smile

#6 By (223.204.248.246|223.204.248.246) on 2015-02-11 00:20

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
น่ารักมากอะค้าาาาา กรี๊ดดดดดดดดด อร๊ายยยยยยยย
มันแบบ อ่านไปฮาไปไม่หยุด โถถถถถ นี่พี่สาวจะสงสารน้องจูนงดีมั้ย
โดนพี่ๆในวงรุมทำร้าย ก๊ากกกก เด็กโข่งตัวร้ายไม่มีใครเหลียวแล
พี่ยงกุกละก้อออออ นี่ก็เขินแรงนะคะ ถีบน้องเสียคว่ำ
ถ้าหัวฟาดพื้นเป็นเด็กเอ๋อไปล่ะก็จะทำยังไง อยากมีสามีปัญญาอ่อนเหรอคะ 5555555555555+
เป็นฟิกโล่บังที่ฟินมากๆ ฮ่าาาาาา ทั้งฟินทั้งขำ
ว่างๆขอแบบนี้อีกนะคะ แบบว่าฮาถึงใจจริงๆเจ้าค่ะ 555+

#5 By snowtears on 2013-09-26 15:40

กรี๊ดดดดดดดดดดด อ่านแล้วเขิน
จุนฮงเกรียนแบบสุดๆ อยากกินขนมบัง เอ้ย ปัง 55555555
เมื่อก่อนเคยอ่านแต่บังโล่ เจอรูปข้างล่างแล้ว....
แม่จ๋า เฮียบังเคะ -///////////////////-
กรี๊ดดดดดดดดดด #ทำได้เพียงเม้น กรี๊ด และจากไปเงียบค่ะ 

#4 By ็SomeWater (103.7.57.18|171.98.186.80) on 2013-03-12 15:26

จูนงงงงงงงง
พี่เข้าใจ ไม่เป็นไรนะจูนง พี่เข้าใจ *กอดน้องลูบหัวลูบหลัง*
โดนพี่ๆรังแก หันไปทางไหนก็ไม่มีใครเข้าข้าง ขนาดแม่ยังไม่เข้าข้างเลยยยย
โถ่.. ก็ใครบอกให้พี่บัวของเราโมเอ้ขนาดนั้นล่ะ TT
สงสารจูนง ฮึก ทั้งโดนถีบ โดนตบ(หัว) โดนไล่
ไม่มีใครรักเจลโล่เบยยยยยยยยยยยยยย
*พาน้องไปแอบนั่งกอดเข่าร้องไห้เรียกร้องความสนใจอยู่ข้างประตู*
ไม่เป็นไรนะ..

#3 By AmorousTK on 2013-03-09 13:51

ฮ่าาาาาาาาาาาาา
ตอนแรกก็สงสารอยู่นะหนูจูนง
เล่นโดนถีบ โดนยัน โดนบี้ขนาดนั้น
แต่หลังๆ นี่เริ่มหมั่นไส้แล้วนะ 
เด็กอารั๊ยยยย ตัวควายแล้วยังเจ้าเล่ห์อีก
นั่นมันพ่อ?แกนะ!!! มาหิวหนมปงหนมปัง
ถึงมันจะตัวเล็กก็ใช่ว่ามันจะเคะ..นะ เอ๊ะ  รึป่าว
เริ่มไม่แน่ใจ ทำไมช่วงหลังบังแลดูตู๊ดดดดดด
ตุ๊ด!! 5555555555555
สงสารแด้ออบ โดนไล่ไปอยู่ที่อื่น
ถ้าก้างมันเยอะนักทีหลังก็ลากอิบังมันเข้าห้่องซะเซ่!!
ไปกินกันกลางห้องฮยองมันก็เขินสิคะ
โดนยำตีนเลยเห็นมั๊ย
RIP นะ เชวจุนฮง...อาเมน 
Hot! Hot! Hot!

#2 By Roamer on 2013-03-09 09:24

55555 เปิดเรื่องได้น่าฟัด (?) มากเลยละ
เรื่องนี้จุนฮงมาซะเกรียนใส่พี่บังเลยนะเนี้ย
แถมพอเลื่อนลงมาเจอรูปล่างสุดมีสตั๊น...
กับความเคะที่เริ่มจับทิศทางได้ของเฮีย -..-

#1 By samu1615 on 2013-03-09 04:25