[SF] Bittersweet (ChanSu)

posted on 17 Jul 2012 03:33 by tictoc13 in SF-2PM

Title: Bittersweet

Pairing : ChanSu

Author : tictoc13

Rating : PG-13

Author note : เรื่องราวและเหตุการณ์ทั้งหมดเป็นเพียงสิ่งที่สมมุติขึ้นมา

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                ร่างในชุดสูทสีดำสนิทเคลื่อนกายไปตามจังหวะเพลง หญิงสาวรูปร่างสะคราญตาประคองตัวอยู่ในอ้อมกอด ใบหน้างดงามแต่งแต้มด้วยเครื่องประทินโฉมคลี่ยิ้มบางๆ และก็ได้รับรอยยิ้มตอบกลับมาเช่นกัน มือเรียวแตะเอวหญิงสาว บีบเบาๆเมื่อคู่เต้นรำทำท่าจะก้าวผิด

 

                "เข้มงวดเหมือนเดิมเลยนะคะ" หญิงสาวเอ่ย ชายหนุ่มยิ้มรับพลางก้าวขาต่อไป

 

                คู่เต้นรำแยกย้ายเมื่อเสียงดนตรีสิ้นสุดลง หญิงสาวกลับไปรวมกลุ่มกับสุภาพสตรีคนอื่นๆ หากชายหนุ่มกลับแยกตัวออกมาจากกลุ่มชายวัยเดียวกัน

 

                นัยน์ตาเรียวมองครูสอนเต้นรำแล้วเบือนหน้าหนี ไม่สนใจร่างสูงสง่าในชุดสีดำสนิทซึ่งกำลังแนะถึงข้อบกพร่องของนักเรียนแต่ละคน

 

                "คุณชายจุนซูครับ" เสียงทุ้มดังขึ้น ทำให้จำต้องหันหน้าไปหาอย่างเสียมิได้

 

                ริมฝีปากเม้มเข้าแทนคำบอกให้พูดต่อ ครูสอนเต้นรำยิ้มบางๆ

 

                "คุณชายจับจังหวะได้ดีมากครับ แต่ยังต้องปรับปรุงเรื่องของ..."

 

                "ไม่ต้องพูด" คุณชายตัดบทเสียงเรียบ เสียงซุบซิบดังขึ้นในห้องเรียนเต้นรำ คุณชายจุนซู บุตรชายเพียงคนเดียวของท่านดยุคกล้าออกคำสั่งกับครูสอนเต้นรำที่ได้ชื่อว่าเข้มงวดที่สุด ไม่เคยมีใครทำเช่นนี้มาก่อน

 

                ไม้เรียวในมือขยับเล็กน้อย ทว่าครูสอนเต้นรำกลับทำเพียงยิ้มให้ ก่อนจะกวาดสายตามองรอบห้อง คู่เต้นรำของคุณชายกำมือวางทาบอกด้วยสีหน้าหวาดหวั่น ใบหน้างดงามฉายแววกังวล

 

                จุนซูยิ้มให้คู่หมั้นเพื่อให้อีกฝ่ายคลายความกังวล

 

                ครูสอนเต้นรำมองการกระทำของคุณชายแล้วปรบมือสองสามที

 

                "เราเริ่มซ้อมจังหวะต่อไปกันเลยดีกว่า สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษทั้งหลายจับคู่กันได้แล้วครับ"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                ปึง!

 

 

 

                 ประตูไม้แกะสลักลวดลายงามวิจิตรกระแทกกรอบประตูดังสนั่น ร่างสูงเงยหน้าขึ้นเมื่อได้ยินเสียงรบกวน ใบหน้างดงามไม่แพ้รูปสลักบนบานไม้ยืนทำสีหน้าไม่พอใจอยู่เบื้องหน้า แผ่นหลังแนบสนิทบานประตู ชุดสูทพิธีการแบบเต็มยศบอกให้รู้ว่าอีกฝ่ายคงเพิ่งกลับมาจากงานเลี้ยงสักที่ใดที่หนึ่ง

 

                "คุณชะ.."

 

                "ทำไมไม่ไปงานเลี้ยงฉลองวันเกิดของลิซซี่" จุนซูถามเสียงเรียบ ชานซองนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบไม่แพ้กัน

 

                "ผมไม่ได้รับบัตรเชิญนี่ครับ"

 

                "ฉันเชิญนาย!" เสียงหวานตะคอก ก้าวฉับๆไปฟาดฝ่ามือลงบนโต๊ะทำงานของครูสอนเต้นรำซึ่งพ่วงตำแหน่งครูประจำบ้านของตนอีกที "ฉันเชิญนายด้วยปาก สั่งให้นายไปด้วยปากของฉัน คำพูดของฉันมีค่าน้อยกว่ากระดาษลงตราประทับนั่นหรือไง!"

 

                ชานซองคิดว่าเขาคงคอขาดไปแล้วหลังจากคุณชายตวาดจบและหายใจหอบด้วยความโกรธ  ร่างสูงลุกขึ้นยืน คว้าเสื้อคลุมของตนมาพาดท้องแขนแล้วกดไหล่คุณชายให้นั่งลงบนเก้าอี้ ตวัดเสื้อคลุมผ้าลื่นสีดำคลุมไหล่บางเอาไว้อีกที

 

                "ตัวของคุณชายเย็นเฉียบ ผมจะไปเพิ่มไฟในเตาผิงนะครับ"

               

                "ไม่ต้องทำตัวเหมือนเป็นคนรับใช้ของฉัน" ร่างบางเอ่ย แทบระเบิดตัวเองออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยเพราะความโมโห

 

                "คุณชายร่างกายไม่แข็งแรง คงไม่ดีนักหากอยู่ในห้องที่อากาศหนาวเย็น ผมเกรงว่าพรุ่งนี้คุณชายอาจจะไม่สบายและไปเรียนเต้นรำไม่ได้"

 

                "ช่างมันปะไร" มือเรียวกระชากเสื้อคลุมออกจากตัวโยนข้ามโต๊ะไปตกลงบนเก้าอี้เจ้าของห้องอย่างไม่ไยดี "กับอีแค่เรียนเต้นรำ ฉันไม่เห็นสนใจสักนิด"

 

                "คุณชายเต้นได้ดีมากครับ โดยเฉพาะเวลาเต้นคู่กับคู่หมั้นของคุณชาย"

 

                นัยน์ตาเรียวอ่อนแสงลงเมื่อได้ยินคำว่าคู่หมั้น สีหน้าผิดหวังของหญิงสาวแว้บเข้ามาในสมอง ลิซซี่ชื่นชอบชานซองในฐานะครูสอนเต้นรำและชายหนุ่มผู้สง่างามมาก มากเสียจนจุนซูอดคิดไม่ได้ว่าเธอรักชานซองมากกว่าเขาหรือเปล่า

 

                ร่างบางตวัดสายตามองคนยั่วโมโหอีกครั้ง

 

                "นายทำให้ลิซซี่ผิดหวัง ลิซซี่คาดหวังว่าจะได้เต้นรำกับฉันให้นายดู เธออยากได้คำชมจากนาย"

 

                ริมฝีปากได้รูปเหยียดยิ้ม หากเป็นรอยยิ้มแฝงด้วยเลศนัยมากกว่าความยินดี

 

                "รู้สึกเป็นเกียรติที่ได้ยินเช่นนั้นครับ"

               

                "แต่นายไม่ไป!" จุนซูตวาดซ้ำ  ลุกขึ้นยืนประจัญหน้ากับชานซอง ใบหน้างดงามเชิดขึ้นสบตากับอีกฝ่ายอย่างถือดี เขาคือคุณชายของตระกูลคิม ไม่มีอะไรให้หวาดกลัวครูประจำบ้านคนนี้เลยแม้แต่นิดเดียว

 

                แขนแกร่งรวบเอวบางไว้ในอ้อมกอด ปลายนิ้วเชยคางมนเชิดขึ้นกว่าเดิม

 

                "ผมไม่ได้อยากเจอคุณลิซซี่นี่ครับ" เสียงทุ้มออดอ้อนแกมตัดพ้อ จ้องมองเข้าไปในนัยน์ตาสีเปลือกไม้ด้วยความน้อยใจ "ผมไม่อยากเจอคุณชายเดินเคียงข้างคู่หมั้นเลยสักนิด"

 

                "นายขัดคำสั่งฉัน ฉันสั่งให้นายไป เป็นครูประจำบ้านริอาจขัดคำสั่งคุณชายตั้งแต่เมื่อไรกัน"

 

                ร่างสูงแทบหัวเราะเมื่อได้ยินคำกล่าว ดูท่าคุณชายที่รักของเขาจะสับสนระหว่างคำว่าครูประจำบ้านกับพ่อบ้านอยู่มากโข หากเป็นคนอื่นคงถูกเขาเอ็ดและขอลาออกจากการเป็นครูประจำบ้านไปแล้ว หากนี่คือคุณชายจุนซู..

 

                "ผมเป็นครูนะครับไม่ใช่พ่อบ้าน"

 

                "นายเป็นคนของฉัน ต้องเชื่อฟังฉัน นายเป็นของฉัน!" มือเรียววางทาบบบนอกกว้าง สัมผัสได้ถึงหัวใจเต้นรัว ชุดนอนผ้าไหมช่างนุ่มลื่นเสียจนอดไม่ได้ที่จะไล้ปลายนิ้วบนความเรียบลื่นนั้น

 

                "นายเป็นของฉัน... ฮวางชานซอง" 

 

                ร่างสูงครางในคำลอ ถ้อยคำของคุณชายกำลังทำให้เขาหลอมละลาย ดวงหน้างดงามไม่แพ้อิสตรีดุจยาพิษทำลายความรู้ผิดชอบชั่วดี ทั้งปั่นหัวและล้างสมองในคราวเดียวกัน หยอกเย้าด้วยความเอาแต่ใจจนเขาชักลืมเลือนสถานะครูประจำบ้านของตนเอง

 

                ร่างบางลอยขึ้นจากพื้นเมื่อแขนแกร่งรั้งเอวบางแนบชิด ก่อนจะหมุนตัวนั่งลงบนเก้าอี้โดยมีร่างบางนั่งคร่อมบนหน้าตัก  จุนซูหน้าแดงก่ำ ฟาดเข้าที่ไหล่ของชานซองหนึ่งที

 

                "ทำบ้าอะไร"

 

                "คุณชายเอาใจคุณลิซซี่จนผมชักหึงแล้วนะครับ" ชายหนุ่มตัดพ้อ จุมพิตมือเรียวแผ่วเบา

 

                "ลิซซี่เป็นคู่หมั้นของฉัน ฉันต้องดูแลลิซซี่เป็นธรรมดา"

 

                "แล้วผมล่ะครับ"

 

                ลูกปัดสีเข้มมองคล้ายไม่เข้าใจ ร่างสูงจึงถามย้ำสถานะอีกที

 

                "แล้วผมล่ะครับ คุณชายไม่แคร์ความรู้สึกของผมบ้างหรือ ลำพังเห็นในชั่วโมงเต้นรำก็ปวดใจจะแย่อยู่แล้ว พอถึงวันที่คุณชายแต่งงานกับคุณลิซซี่ผมคงต้องขอลาออกจากการเป็นครูประจำบ้านเพื่อไม่ให้ช้ำใจตาย" ว่าพลางปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตไปพลาง มือเรียวเลยฟาดเข้าที่มือซุกซนนั้นอีกที

 

                "บอกแล้วไงว่าลิซซี่เป็นคู่หมั้นของฉัน"

 

                "แล้วฮวางชานซองคนนี้ล่ะครับ"

 

                มือเรียวประคองใบหน้าหล่อเหลาอย่างเบามือ แนบหน้าผากกับหน้าผากของอีกฝ่าย สบนัยน์ตาสีนิลฉายแววน้อยใจอยู่เต็มเปี่ยมด้วยความขบขัน ปลายนิ้วค่อยๆเคลื่อนผ่านแก้มจนถึงริมฝีปาก ไรหนวดจางๆทิ้งสัมผัสสากระคายไว้ที่ปลายนิ้ว

 

                แตะปากลงบนปากช่างตัดพ้อ  ครูประจำบ้านคนนี้ช่างใจน้อยเกินใคร

 

                "นายคือคนของฉัน นายต้องเป็นของฉันตลอดไป ฮวางชานซอง"

 

                เปลือกตาบางปิดสนิทพร้อมรสจุมพิตที่ร้อนแรงขึ้นทุกขณะ  คุณชายตระกูลคิมหายใจหอบเมื่อริมฝีปากถูกดูดดึงไม่ยอมปล่อย มือหนาปลดอาภรณ์ท่อนบนจนหมดและกำลังปลดเข็มขัดกับกระดุมกางเกงเป็นชิ้นต่อไป

 

                ชายหนุ่มมองใบหน้าเปี่ยมด้วยแรงอารมณ์อย่างหลงใหล เขาลุ่มหลงในความงามของคุณชายจนถอนตัวไม่ขึ้นเสียแล้ว

 

                "แน่นอนครับ..."

 

 

 

 

 

                "ผมเป็นของคุณชายตลอดไป" 

 

               

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

END.

 ---------------------------------------------

 

ช่างเป็นฟิคที่เหมือนชารสชาติขื่นคอเสียนี่กระไร

ฟินแต่ก็ฟินไม่สุด โฮววววววววววววววววววววว น้องจุนซูวววววววววววววววว  Tongue out

เขียนโดยอาศัยความงามประหนึ่งราชินีของน้องล้วนๆ ช่วงนี้อิพ่อ เอ๊ย พี่ชานซองหน้าโทรมเกินเยียวยา

ห่างหายจากชานซูไปนาน มีใครคิดถึงฟิคคู่นี้อ๊ะป่าว Undecided

 

ฟิคแก้อาการประสาท ถ้าขาดๆเกินๆตกๆหล่นๆมึนๆเมาๆก็ขออภัยค่ะ

 

เอ็นจอยรีดดิ้งค่า

 
ปล.อยากได้สองรูปนี้
 
 
ใครก็ได้ไปแฮ็คคอมสตาฟบ้านสวีทชานซองกับจุนซูย่ามาให้ที Tongue outTongue outTongue out

Comment

Comment:

Tweet

"นายเป็นของฉัน... ฮวางชานซอง"
"ผมเป็นของคุณชายตลอดไป"
โอ๊ยยยยยยย ชอบมากเลย
ขอบคุณนะคะ ^[]^)/

#4 By HappyGirl1227 on 2014-05-21 14:20

คุณครูประจำบ้านแบบนี้ อยากได้แบบนี้สักคน >.<
คุนหนูคิมน่าร๊อออออกมากอ่ะ น่าทนุถนอมและราชินีเบาๆแบบนี้ >////<กรีซซ~


#3 By paint (103.7.57.18|115.87.204.77) on 2012-08-02 15:43

คุณชายจุนซู ผู้เหวี่ยงอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ เอาแต่ใจแถมปากร้าย ไม่รู้ไปติดใครมา ลูกศิษย์ดื้อๆแบบนี้ คุณครูชานเลยต้องเอาตัวเข้าแลก(ไม่ใช่สิ) ต้องเตรียมไม้เรียวไว้ปราบสินะ ว่าแต่คุณลูกศิษย์จะยอมให้ใช้เหรอ

#2 By athena_tiew (103.7.57.18|110.168.209.186) on 2012-07-17 16:27

ชอบค่าาา (^^)/
จุนซูดูเป็นราชินีมาก ฮ่าๆๆ
ขอบคุณนะคะ จะแวะมาอ่านอีก เป็นกำลังใจให้ค่ะ
ปล.ชอบทุกคู่ที่เป็นจุนซู อ๊ากก ไม่ค่อยเลย เฮะๆ

#1 By wtmg on 2012-07-17 14:42