[SF] Move On [Oppa, Oppa Special] (JunWoo)

posted on 19 Mar 2012 00:38 by tictoc13 in SF-2PM

Title: Move On [Oppa, Oppa Special]

Pairing : JunWoo

Author : tictoc13

Rating : PG-13

Author note : ถ้าไม่เก็ตเนื้อเรื่องและตัวละครให้ย้อนกลับไปอ่าน Oppa, Oppa ค่ะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                "โอป้า น้องโฮกลัว" เสียงสั่นๆกับมือที่จับแขนแน่นมันก็ดูน่ารักดี แต่อืม... มันจะน่ารักกว่านี้ถ้าคนทำไม่ใช่อีจุนโฮ และคนถูกเกาะไม่ใช่จางอูยอง น่ารักกับนกเป็ดน้ำอะไรล่ะ ได้ข่าวมันเคยเป็นนักกีฬาสเก็ตน้ำแข็งเมื่อตอน 8 ขวบ แต่พออายุ 18 มันทำกระแดะเล่นสเก็ตไม่เป็น!

 

                โอ๊ย... อยากจะเหวี่ยงลงไปเอาหน้านาบน้ำแข็งถ้าไม่ติดว่ามือแม่งแข็งจับแน่นอย่างกับคีมเหล็ก

               

                คิดแล้วว่ากระต่ายหื่นอย่างหมอนี่จะต้องมีแผนอะไรสักอย่างเลยชวนเขามาเล่นสเก็ตน้ำแข็งที่ต่างเมือง ออกค่าเดินทางค่าอยู่ค่ากินให้เสร็จสรรพ เห็นแก่ของกินก็เลยมาหรอกนะ ใครจะไปคิดล่ะว่านี่จะเป็นโอกาสให้ถูกลวนลามนอกสถานที่!

 

                คนเยอะกว่าหมา หัวแดงหัวดำหัวทองหัวน้ำตาลหัวสีรุ้งเกราะเพชรเจ็ดสีมณีเจ็ดแสงอยู่กันให้ตรึม ทำไงล่ะทีนี้ ให้มันเกาะต่อไปดีไหม?

 

                "โอป้าอย่าปล่อยน้องโฮนะ น้องโฮจะล้มอ่ะ" ใบหน้าน่ารักขาววิ้งแถมปากแดง น่ารักมาก... น่ารักจนจางอูยองอยากจะเอารองเท้าสเก็ตศัลยกรรมหน้าให้สักรอบสองรอบ

 

 

                อีจุนโฮ ไอ้กระต่ายลามกแบบไม่ต้องเจลเบรค!

 

 

                ลบแอพ เอ๊ย เขวี้ยงทิ้งเลยดีไหม รำคาญ

 

                สลัดลงไปกองแอ้งแม้งได้แล้วก็รีบเผ่นหนี เดี๋ยวมันก็ตามมาเองนั่นล่ะ อูยองโอป้าของน้องโฮใส่เกียร์หมาสไลด์บนลานสเก็ตปานประหนึ่งนักกีฬาทีมชาติมาเอง ถ้าหมุนตัวแล้วกระโดดเกลียวสามรอบเสยปลายคางน้องโฮได้ด้วยก็ทำไปแล้ว

 

                ลันล้าได้ไม่ถึงสองนาที รอบกายเงียบผิดปกติจนต้องมองหา

 

                เจริญล่ะ... นอกจากมันจะไม่ลุกขึ้นเดินตามแล้วยังยิ้มให้ฝรั่งหนุ่มรูปหล่ออีกต่างหาก

 

 

 

                เห็บเอ๊ย แรด!!!

 

 

 

                อูยองโอป้าแสนแมนจิ๊ปาก เดินตรงไปหาร่างบาง(?)แล้วกระชากให้ลุกขึ้นยืน จุนโฮสะดุ้งเล็กน้อย ถลากอดแขนโอป้าตามประสากระต่ายน้อยกำลังหวาดกลัว

 

                "น้องโฮกลัว"

 

                กลัวตัวเองก่อนเถอะ(โว้ย)

 

                อยากตบกะโหลกอีกสักรอบแต่คงกลายเป็นตัวร้ายในสายตาประชาชีเลยต้องยอมให้กอดแขนไป ร่างบางมองคนอายุน้อยกว่าแถมยังลดอายุสมองดาวน์ลงไปอีกด้วยความหมั่นไส้ คอยดูนะ กลับโรงแรมไปพ่อจะเฉดหัวไล่ไปนอนนอกห้อง

 

                ถอนหายใจยอมแพ้โดยดุษณี ไม่ได้อะไรนักหรอกนะ แค่เบื่อท่าทางสะดีดสะดิ้งเต็มทน

               

                แขนข้างที่ถูกกอดว่างเป็นอิสระ ค่อยยังชั่ว คงเลิกเล่นละครลวงโลกแล้วสินะ

 

                พลันรู้สึกได้ถึงสัมผัสยุบยับแถมๆเอว

 

                อูยองโอป้าก้มมองโดยอัตโนมัติ

 

                "ปล่อย!"

 

                ฟาดเพียะแถมหยิกแถมให้ด้วยอีกหนึ่งที มีอย่างที่ไหนมากอดเอวเขาต่อหน้าประชาชี หน้าตาแอ๊บแบ๊วเมื่อครู่นี้กลายเป็นหน้าตาเจ้าเล่ห์แบบบรมโคตร ให้ตายเถอะ เสียท่าเด็กบ้านี่อีกแล้ว

 

                "น้องโฮกลัว น้องโฮขอจับเอวโอป้าเดินนะ"

 

                อืม...ฟังดูดี จับเอวแล้วเดิน สบายกว่ากอดแขนเยอะ

 

 

 

                เดี๋ยวนะ...

 

 

               

                อีจุนโฮก็ยืนซ้อนหลังน่ะสิ!

 

 

 

 

                "ก้นนิ๊มนิ่ม"

 

 

                จางอูยองอยากจะขุดรูแบบแมวน้ำแล้วมุดลงไปใต้น้ำแข็งตรงนั้นเลย

 

 

                "สะโพกโอป้าก็ส๊วยสวย ดูดิ๊ กลมกลึงเชียว"

 

 

                ขอบคุณที่ชม แต่ช่วยขยับออกเถอะนะ อายคน มองกันทั้งลานสเก็ตแล้วเนี่ย ฮือ..

 

 

                "เลิกทำอะไรบ้าๆเดี๋ยวนี้จุนโฮ ปล่อย" กระซิบบอกเสียงเขียว ทว่านอกจากจะไม่ปล่อยแล้วยังยิ้มแก้มตุ่ย ยิ้มจนตาหยีๆกลายเป็นเส้นขีดเดียว

 

                "โอป้าเดินสิน้องโฮจะจับเอว ห้ามทิ้งน้องโฮนะ ถ้าเดินเร็วน้องโฮจะกระชากคืนมาเลยด้วย" พูดหน้าตาเฉยแต่คนฟังหนาวหลังวูบ กระชากคืนมาหมายความว่ายังไงวะ..

 

                ขาเพรียวก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว แล้วก็ต้องสะดุ้งแทบขุดรูหนีจริงๆเมื่อมือหนากระชากเอวกลับมาจนสะโพกชนกับส่วนอ่อนไหวใต้กางเกงยีนส์

 

 

                ไม่รู้มาเล่นสเก็ตน้ำแข็งหรือฉายหนังกลางแปลง ตอนนี้คนมองเต็มไปหมดเลย

 

 

 

                "น้องโฮอยากกอดโอป้าแล้วล่ะ กลับโรงแรมกันไหม" เสียงกระซิบดังข้างหูตามด้วยจมูกโด่งและฟันคมงับเบาๆตรงหลังคอ อูยองโอป้าไม่รับรู้อะไรทั้งนั้น หัวมึนหูอื้อตาลายหน้าเหวอยืนนิ่งเป็นตุ๊กตาหิมะ

 

 

 

 

 

 

                กลับโรงแรมแล้วหนีกลับบ้านเลยได้ไหมอ่ะ

 

 

 

                ทำขนาดนี้คงโดนลือไปสามบ้านแปดบ้านแล้ว..

 

 

 

 

 

 

               

 

 

 

END.

 

--------------------------------------------------
 
คือ... ป่วย 5555555555555
 
ป่วยจริงๆนะ กินทั้งยาฆ่าเชื้อทั้งยาลดไข้ นอกจากทอนซิลอักเสบแล้วยังไข้ขึ้น ขยับไปไหนไม่ได้ กินยาแล้วนอนเดี้ยง เหงื่อเต็มตัวเลย กรดไหลย้อนจนแสบกระเพาะอีกต่างหาก ทรมานทรกรรมมาก
 
แล้วเวลาแบบนี้เราก็จะ...ป่วง แฮ่ ~
 
#หอบแพนด้าอ้วนวิ่งหนี

Comment

Comment:

Tweet

อูยองโอป้า 555++ โดนน้องโฮลวนลามกลางลานสเก็ตเลย
แหม..น้องโฮนี่มือไวนะคะ ตีมือ คิคิ
กลับโรงแรมโอป้าจะรอดมือน้องโฮม๊ายยยยย

#6 By khundong on 2014-05-20 07:24

โฮร้ายนะเนี้ ทำมาเรียกโอป้าแต่ตัวเองนิ

ด้งแมนอ่ะแต่ถูกโฮลวนลามเต็มที่เลย

ไม่เหรงใจเยนนั้นลานสเก็ตนะโฮไม่ได้อยู่กันสองคนในห้อง

ขอบคุณสำหรับฟิคค่ะ

#5 By fonni (124.121.139.187) on 2012-03-22 21:33

คุณ tictoc ขา

รวมเล่มไหมค่ะ

วีอยากได้อ่ะ

จะได้เอาไปอ่าน เอาไปฮา เอาไปยิ้มได้ทุกที

ไม่งั้นต้องรอ เปิดเน็ตอย่างเดียวเลย

ปอลิ่ง แต่เค้าอยากได้ คู่ WonHyak ด้วยน้า

น่ะน่ะ

รักฮับ jubu jubu

#4 By Viky (115.67.0.134) on 2012-03-20 09:06

ขอบคุณนะคะที่เขียนมาให้อ่านกัน


ตอบ talk กันก่อน

ไม่สบายหายไวๆ นะคะ

เป็นห่วงค่า

กรดไหลย้อน อย่าลืมไปหาหมอ ขอยามากินด้วยน่ะ

โรคนี้มันทรมาณม้ากมากง่ะ


จุนโฮ ร้าย พูดได้คำเดียว

หึหึ

โอป้า คงได้รู้ว่า ต่อไปอย่าเห็นแก่ ของที่เอามาล่อ หุหุ


ชอบภาษา เวลา โอป้า พูดกับตัวเองจัง

ฮามากๆ นึกภาพตามแล้ว

5555


จะติดตามกันต่อไปค่า

#3 By Viky (1.47.14.182) on 2012-03-19 09:16

จิกหัวลากอิคนเขียนกลับมาต่อเดี๋ยวนี้!!!

เขียนค้างมากๆ กะเช่าโรงแรมสักเดือนเลยใช่มะ โคตรจะค้างคาใจเลยวุ้ย
ไม่เขียนต่อมีเชิญออกไปนอนนแกห้องแน่ๆ

#ตีหัวอิน้องโฮ

#2 By tanaka44 (110.49.240.35) on 2012-03-19 01:11

โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
โอป้าขราาาาาาาาาาาา อย่าไปใกล้มัน มากับม๊าเถอะะะะ

อีจุนโฮ!!! กรี้ดดดดดดดดด อยากจะเอาหน้าไถๆๆๆไปบนลานสเก็ต!
แม่งแผนสูง ออกเงินทุกอย่าง เพื่อมาลวนลามโอป้าออกสื่อนอกสถานที่
แถมกลับโรงแรมไปคงไม่ต้องสืบ โอป้ากูกลายเป็นอาหารกระต่ายหื่นกามอีกแน่ๆ
ว้อยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
ตบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ!!!!!!

"ก้นนิ๊มนิ่ม"

ว้อยยยยยยยยยยยยยยยยย บังอาจจจจจจจจจจจ
คนตั้งเยอะตั้งแยะ น้องโฮไม่อาย แต่โอป้าอายนะ
บางทีโอป้าอาจจะหน้าร้อนจนละลายน้ำแข็งไปเลยก็ได้
โฮวววววววววววววววววววววววววววววววววว
อิกระต่ายหื่นกาม ฮือออออออออออออออ

กลับไปโรงแรมแล้วโอป้าขราอย่าให้มันเข้าห้องนะ
ถีบมันไปไกลๆ เดี๋ยวได้เช็ดคงเช็ดคราบกันอีก
กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด


มันสั้นไปปปปปปปปปปปป เอาอีกกกกกกกก เอาอีกกกกกกกกกกก

ขอบคุณเจ้กิ้ฟ

ปล.ธงขาวววววววววววววว

#1 By kumameaw on 2012-03-19 01:07