[SF] Oh my baby (ChanSu)

posted on 06 Mar 2012 21:43 by tictoc13 in SF-2PM

Title: Oh my baby

Pairing : ChanSu

Author : tictoc13

Rating : PG-13

Author note : เรื่องราวและเหตุการณ์ทั้งหมดเป็นเพียงสิ่งที่สมมุติขึ้นมา

 

 

 

 

 

                "น้องจุนจูโกด!!!"

 

               

                จ้ะ..

 

                น้องจุนจูโกด

 

                น่ารักเนอะ..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                ฮวางชานซองยังจำได้ถึงเด็กตัวอวบๆแก้มยุ้ยๆที่วิ่งหนีเขาไปกอดแขนปะป๊าแถมยังฟ้องอีกต่างหากว่าโกรธเขาเพราะโดนขัดใจ ใช่สิน้องจุนซู พ่อคุณพ่อทูนหัวพ่อยอดขมองอิ่มของคนทั้งตำบล ทำอะไรก็ไม่เคยผิดหรอก

 

                เนื่องจากเพื่อนซี้ดันมีลูกตั้งแต่อายุ 14  ชานซองเลยตกกระไดพลอยโจนต้องช่วยเพื่อนเลี้ยงลูก น้องจุนซูเป็นเด็กว่าง่าย ตามใจทุกอย่างก็จบ..  ใครขัดใจหน่อยก็บอกว่าโกรธแล้ววิ่งไปฟ้องปะป๊าให้ปะป๊าจัดการ อาชานซองน่ะเหรอ ขัดใจทีไรโดนพ่อมันแยกเขี้ยวใส่ทุกที

 

                เลี้ยงมาตั้งแต่ตัวแดงเป็นลูกลิงจนโตขึ้นมาเป็นเด็กขาวอวบหน้าตาน่ารักใครเห็นก็ชื่นชม และเนื่องจากไอ้คุณเพื่อนตัวดีอีเวนท์เยอะเหลือเกินเขาเลยต้องไปรับลูกแทนมันบ่อยๆ เรตติ้งตกฮวบฮาบเพราะมีแต่คนคิดว่าเป็นพ่อของน้องจุนซู สาวไหนก็ไม่กล้าเข้าใกล้ ถึงเข้าใกล้ได้เจ้าตัวแสบก็อาละวาดใส่จนกระเจิงหนีหายหมดอยู่ดี

 

                พอจุนซูเข้าประถมก็ห่างหายกันไประยะหนึ่งเพราะย้ายไปอยู่กับแม่ที่อเมริกา กลับมาอยู่กับพ่ออีกทีตอนเข้าไฮสคูล นรกมาเยือนก็งานนี้ ไอ้พ่อเวรผลักภาระการไปรับส่งลูกให้อาชานซองทันที

 

                ผลเป็นไงน่ะเหรอ?

 

                ว่าง่ายเหมือนเดิมไม่มีผิด..

 

 

               

 

 

 

 

                "จุนซูโกรธ!"

 

 

                ฟาดก้นซะดีไหม..

 

 

                MD คนเก่งของเครือฮวางกรุ๊ปมองเจ้าตัวดีที่ฟึดฟัดเข้ามานั่งหน้าบูดเป็นตูดเป็ดอยู่ในรถ มารับช้าแค่สิบห้านาทีทำหน้าเหมือนรอสักสามชั่วโมง เขารีบประชุมแทบตายเพราะรู้ว่าถ้าตัวเองไม่มารับอ๊คแทคยอนก็ไม่ยอมออกจากกองเอกสารมารับลูกมันหรอก มีหวังจุนซูหลงทางอยู่ในโซลหาทางกลับบ้านไม่ถูกยันเช้า

 

                ร่างสูงถอนใจเฮือก เอี้ยวตัวไปคาดเข็มขัดนิรภัยให้คนหน้าบูด จุนซูปรายตามองแล้วไม่เอ่ยว่ากระไร ปากแดงๆเชิดขึ้นอย่างถือดีจนอาชานซองจนไม่ได้ที่จะเอามือบีบปาก

 

                "อย่ามายุ่งกับจุนซูนะ จุนซูโกรธอยู่!" ปัดมือหนาออกแล้วสะบัดหน้าหนี ชานซองหัวเราะหึๆ สตาร์ทรถแล้วแกล้งเอ่ยขึ้นลอยๆ

 

                "น่าเสียดายจัง อาชานซองว่าจะไปร้านเค้กซะหน่อย แต่มีเด็กอารมณ์ไม่ดีคงต้องรีบพาไปส่งปะป๊าเถลไถลไม่ได้"

 

                เรือนผมสีน้ำตาลแดงหันขวับ ตาโตเป็นประกาย ชานซองเหลือบมองจากหางตาแล้วซ่อนยิ้มเจ้าเล่ห์ไว้ในหน้า รู้ว่าอีกไม่ช้าเจ้าตัวดีจะต้องยอมแพ้เพราะอยากกินเค้กของโปรด

 

                รถเก๋งสีบรอนซ์เงินเคลื่อนตัวออกจากที่จอดรถโรงเรียนเอกชนชื่อดัง ร่างบางนั่งขยุกขยิกอยู่ไม่สุข ใจหนึ่งก็โกรธที่ร่างสูงมาช้า อีกใจหนึ่งก็อยากกินเค้ก

 

                ประสานมือบนหน้าตัก ทิฐิค้ำคอเลยเลือกที่จะเชิดใส่ความอยาก

 

               

 

                อีก 200 เมตรจะถึงร้านเค้ก

 

 

                "วันนี้จะมีเค้กสตรอเบอร์รีไหมน้า ~"

 

 

               

                อีก 100 เมตรจะถึงร้านเค้ก

 

 

                "หรือว่าจะมีทีรามิสุกับนิวยอร์คชีสเค้ก.."

 

 

 

                อีก 50 เมตรจะถึงร้านเค้ก

 

 

                "ชูครีมไอศกรีมสักชิ้นก็ดีเหมือนกันเนอะ"

 

 

               

                อีก 20 เมตรจะถึงร้านเค้ก..

 

 

                "อยากกินทีรามิสุ"

 

                เสียงหวานเอ่ยขึ้น แม้จะติดงอนไปสักหน่อยแต่คนฟังก็ยิ้มร่า เปิดไฟเลี้ยวตรงไปยังร้านเค้กตามที่พระเดชพระคุณท่านต้องการอย่างรวดเร็ว จุนซูทำปากยื่น มองชานซองผิวปากอย่างอารมณ์ดีแล้วหมั่นไส้จนต้องเอื้อมมือไปบิดแขนภายใต้เสื้อสูทนั้นหนึ่งที

 

                "โอ๊ย!" ร่างสูงร้องโอดโอย สะบัดแขนที่โดนหยิก ความเจ็บเริงร่าอยู่ใต้เสื้อสูทจะจับก็จับไม่ได้เพราะขับรถ "น้องจุนซูหยิกอาทำไมครับ"

 

                "อาชานซองแกล้งจุนซู!" เจ้าตัวดีสติลงอนหันหน้าหนีมองกระจกไม่ยอมพูดด้วย ชานซองหัวเราะในลำคอ ลูบผมร่างบางอย่างเอ็นดู

 

                "อย่าขี้งอนนักเลยเรา งอนมากเดี๋ยวไม่มีคนง้อแล้วจะหนาวนะ"

 

                "ไม่มีคนง้ออาชานซองก็ง้อสิ" วาจาก๋ากั่นชวนฟาดก้นเป็นที่สุด ร่างสูงหัวเราะพลางจอดรถหน้าร้านเค้ก เปิดประตูเดินลงจากรถแล้วอ้อมไปเปิดประตูให้จุนซูแสร้งทำท่าประหนึ่งคนขับรถ

 

                "เชิญครับคุณหนู"

 

                "อาชานซอง!"

 

                คุณอาชอบแกล้งอมยิ้ม ดันหลังจุนซูให้เดินนำหน้า แขนแกร่งกอดเอวบางไม่ยอมห่างเพราะสังเกตเห็นสายตาของผู้ชายที่มองมายังจุนซู ขืนลูกชายสึกหรอเพราะโดนหนุ่มแทะโลมด้วยสายตามีหวังแทคยอนมาสับคอเขาอย่างไม่ต้องสงสัย

 

                จุนซูอารมณ์ดีขึ้นมาทันตาเมื่อเข้ามาในร้านเค้ก เค้กและขนมหน้าตาน่ารับประทานเรียงรายอยู่บนเคาน์เตอร์บาร์และในตู้แช่เย็น ร่างบางพินิจทีละชิ้นก่อนจะเลือกทีรามิสุและนิวยอร์คชีสเค้กใส่กล่องกลับบ้าน

 

                "โกโก้ปั่นหนึ่งที่ด้วยครับ" ชานซองบอก จุนซูหันไปมองชานซองแล้วขมวดคิ้ว

 

                "อาชานซองกินโกโก้ด้วยเหรอ ปกติสั่งแต่กาแฟนี่นา"

 

                ร่างสูงไม่ตอบคำถาม เมื่อได้ออเดอร์ครบแล้วก็พาจุนซูกลับไปยังลานจอดรถโดยไม่กล่าวอะไรเลยแม้แต่คำเดียว ร่างบางถือแก้วโกโก้ปั่นเดินตามอย่างไม่เข้าใจ พักหลังๆชานซองทำตัวแปลกขึ้นทุกที

 

                แก้วโกโก้ถูกฉวยไปจากมือเมื่อเข้ามาในรถ มือหนาจับแก้วไว้พลางใช้อีกมือหนึ่งบังคับพวงมาลัย ร่างบางสาละวนอยู่กับการแชทโทรศัพท์ ไม่มีบทสนทนาใดเกิดขึ้นระหว่างทางจนกระทั่งถึงที่ทำงานของชานซอง

 

                เลขานุการหน้าห้องรับเค้กไปใส่จานและชงเครื่องดื่มให้ ปกติแล้วจุนซูจะรอแทคยอนมารับอยู่ที่ที่ทำงานของชานซอง โรงเรียนของจุนซูเลิกก่อนเวลาเลิกงานของปะป๊า ปะป๊าจะมารับได้ก็ต่อเมื่อเลิกงานแล้วเท่านั้น นี่เป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่ชานซองต้องไปรับจุนซูแทนแทคยอนบ่อยๆ

 

                เจ้าตัวดีถอดเสื้อนอกพาดบนโซฟา ล้มตัวลงไปนอนแผ่บนโซฟาท่าทางเหนื่อยเสียเต็มประดา เลขานุการเข้ามาในห้องพร้อมเค้กและเลมอนโซดา ชานซองเอ่ยขอบคุณก่อนที่หญิงสาวจะเดินกลับออกไป

 

                จุนซูเด้งตัวลุกขึ้นนั่ง จ้วงชีสเค้กเข้าปากแล้วหลับตาดื่มด่ำกับรสชาติแสนอร่อยของขนมสุดโปรด ริมฝีปากอิ่มยิ้มกว้างทำเอาคนที่กำลังเซ็นเอกสารต้องละจากกองงานมานั่งมองเด็กไฮสคูลทำตัวเหมือนสมัยอนุบาล

 

                ถือวิสาสะอัญเชิญตัวเองย้ายไปนั่งเบียดกินพื้นที่โซฟากับเด็กแสบ  จุนซูมองชานซองนั่งลงข้างตัวเองแล้วตักทีรามิสุป้อนให้ ร่างสูงงับขนมแสนนุ่มลิ้นเข้าปาก ส่งสายตาหวานเยิ้มจนคนถูกมองหน้าแดงชักมือกลับแทบไม่ทัน

 

                "อาชานซองมองอะไร"

 

                "มองเด็กน้อยของอาไง" ดึงคนตัวเล็กขึ้นมานั่งตัก สองแขนโอบรัดเอวบางรั้งแผ่นหลังให้แนบกับอกกว้าง จุนซูเม้มปาก ชั่งใจครู่หนึ่งก่อนจะเอนน้ำหนักไปด้านหลังทำให้เขานั่งพิงอยู่บนตักของชานซองเต็มตัว

 

                มือหนาข้างหนึ่งเลื่อนมาวางแปะบนหน้าขาแล้วลูบเบาๆ คนถูกลูบสะดุ้งเฮือก ใช้หลังช้านฟาดมือไปหนึ่งที

 

                "อาชานซอง!"

 

                "วันนี้จุนซูของอาขี้โวยวายจังเลย" เสียงทุ้มกระซิบริมหู ร่างบางเบี่ยงตัวหลบเพราะถูกงับหูแล้วรู้สึกจั๊กจี้ สัมผัสหยอกเย้าตามติดไม่ห่าง ริมฝีปากหยักพรมจูบใบหูจนถึงคอเรียวระหง ขบเม้มเบาๆพยายามไม่ให้เป็นรอย

 

                "อาชานซอง~"

 

                "วันนี้ปะป๊าบอกว่าต้องทำ OT จุนซูกลับบ้านกับอานะครับ"

 

                "ไม่เอา ไปคอนโดอาชานซองทีไรเจ็บตัวทุกที" ปากแดงยื่นง้ำท่าทีกระเง้ากระงอด ร่างสูงหัวเราะในลำคอ กระซิบถามเสียงพร่า

 

                "อยากให้อาอ่อนโยนไหมล่ะครับ"

 

                ใบหน้าหวานแดงก่ำเหมือนใครเอาสีแดงมาสาดใส่ น่ารักจนคนมองอดใจไม่ไหวต้องรังแกด้วยการหอมแก้มเสียหลายฟอด จุนซูดิ้นหนีลงไปนั่งห่อตัวอยู่บนโซฟา ถลึงตาเมื่อชานซองผลักนอนลงแล้วขยับขึ้นคร่อมทับ

 

                "ถ้าอาชานซองทำอะไรนะจุนซูจะโกรธ!"

 

                ร่างสูงอมยิ้ม หยอกแก้มนวลด้วยปลายจมูกและริมฝีปากจนคนขู่ว่าจะโกรธตัวร้อนผ่าว น่ารักขึ้นเป็นสองเท่า กระตุ้นอารมณ์ดิบของร่างสูงโดยไม่รู้ตัว

 

                มือหนาปลดกระดุมเสื้อนักเรียนทีละเม็ด แกล้งสะกิดเม็ดนูนใต้ร่มผ้าให้คนข้างล่างสะดุ้งเล่น มือเรียวหยิกหมับเข้าที่ต้นแขน

 

                "โอ๊ย!" ชานซองร้องลั่น จุนซูรีบผลักร่างสูงออกห่างแล้วหนีไปยืนหอบอยู่มุมห้อง ชูกำปั้นขู่เมื่อชานซองทำท่าจะเข้ามาใกล้ ใบหน้าน่ารักทั้งเห่อร้อนทั้งแดง

 

               

 

                "จุนซูโกรธ!"

 

 

 

 

                ขืนปล่อยให้โกรธมากกว่านี้เห็นทีจะเป็นภัยต่อชีวิต ถ้าวิ่งหนีไปฟ้องปะป๊ามีหวังอาชานซองคนนี้หัวแบะ

 

 

 

                คงจะต้องปิดปากช่างขู่นี่สักหน่อยแล้ว...

 

               

 

               

               

               

                 

 

 

END.

 

 ------------------------------------------------------------

สั้น กระชับ และได้ใจความ (?)

 

แบบว่า... ง่วงนอน 55555555555555555555

เพ้อน้องจุนจูโกดมาตั้งกะกลางวัน 

แต่ไปเป็นอีแจ๋วทำงานบ้าน ทำนั่นทำนี่ ไม่มีเวลาเขียนสักที

พอมีเวลาเขียนก็ง่วงนอน เลยออกมามึนๆเมาๆ

 

จะด้วยอะไรก็ตามแต่

 

อาชานซองหื่น จบ!

 

555555555555555555555

 

Comment

Comment:

Tweet

ฮรือออออ..น่ารักมากอ่าาา จุนซูโกรธ คุณอาชอบแกล้งคุณหลานจังเลย.. ฮรื้ออออ ม้วน เขิล ลงไปดิ้นกลิ้งไปกลิ้งมา

#17 By meowokcat on 2013-12-13 15:35

อาชานซองหัวงูววววววววววววววววววววววว
ที่สุดดดดดด!!
จุนจูโกดดดดด คิๆๆๆ
คุณพ่อคะ ไม่มาโผล่ให้กระชุ่มกระชวยใจบ้างเล๊ย
บ้างานแท้!

#16 By xneneOK27 (103.7.57.18|202.58.99.51) on 2013-03-24 01:20

จนซูน่ารักกกกกกกกมากกกกกกกก
อาชานซองรักเด็กอ่ะ
ชอบเรื่องนี้จัง
ป๊ะป๊าแทคมีลูกตั้งแต่อายู14 เหรอ ร้ายกาจมากกก
แล้วลูกแกน่ารักมากเลย
อาเลี้ยงหลายยังไงหลานเจ็บตัวบ่อยอ่ะ
ชอบจังซูน่ารัก. อาชานเลยชอบฟัด

#15 By Tina (103.7.57.18|223.24.9.4) on 2012-09-11 17:54

กรี๊ด! กรี๊ดด!! กรี๊ดดดดดดดดดดด~ #โหยหวนดีเลย์
อาชานซองของน้องจุนจูๆๆๆๆๆๆๆๆ *คูณล้าน*
อย่ายอม~ อย่ายอมอาชานซองนะ #โทรแจ้ง191 #พรากผู้เยาว์
... จริงๆแล้วที่แหวๆอยู่นี่คือซึนเดอระรึเปล่าคะหนู~ โกรธๆๆ ให้อาชานซอง ปล้ำ #ส้อมกะแก้วเลมอนโซดาลอย
เข้าทางอีตาแก่ชานซองหมดเลยเสะ!!

#14 By imPoppO on 2012-08-25 21:29

น่ารักเสมอน้องจุนจูกะอาชานซอง
อ่านกี่รอบก็ยังน่ารัก
อ่านแล้วต้องรีบเม้นท์ เดี๋ยว
"จุนจูโกรธ"

#13 By Muta (103.7.57.18|182.52.10.76) on 2012-08-25 07:21

เฮ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
เฮ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
เฮ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

กลัวน้องจุนจูโกรธ แล้วไม่กลัวพ่อมันโกรธบ้างหรือวะ!!!!!

แล้วอิพ่อไปทำอิท่าไหนถึงมีลูกตอนสิบสี่ (ไม่ต้องตอบนะว่าท่าปกติ - -")
อิพ่อไม่รู้ใช่มั้ยว่าฝากปลาย่าง(ลูก)ไว้กับแมวเนี่ยยยยย

#12 By AmorousTK (171.4.84.202) on 2012-03-11 04:03

คุณอาง้อคุรหลานได้แนวนะ เอาของโปรดมาล่อด้วย แถมตีตราจองแล้วด้วยอ่ะ ช่างร้ายกาจมาก ระวังคุณพ่อคุณแม่
หลานไว้บ้างนะจ้ะ 555

ขอบคุณสำหรับความหื่น เฮ้ย ฟิคน่ารักๆ นะคะbig smile

#11 By athena_tiew (110.168.242.191) on 2012-03-09 15:51

แอร้ยแทคแกมัวแต่ทำงานจนตัวดำฟันเหยิน แกไม่มาดูลูกแกเรย แอร้ย จ่ะได้เพื่อนเป็นลูกเขยแร่ะเนี่ย ลูกแกจ่ะโดนพรากผู้เยาว์แร่ะเนี่ย ว่าแต่อ่านตอนนี้แล้วเขินแทนน้องจุนจูจริงๆเรยลูกแพนด้าของแม่โมเอ้มากลูก
ชานก็หื่นจริงจัง >///<
เจ็บบ่อยๆค่อยๆชินลูก กร๊าซซ(เสื่อมมาก )

#10 By coco (58.8.140.229) on 2012-03-08 11:03

เว็บไปอ่านหนังสือแปปเดียวพี่อัพฟิคไม่บอกกล่าวเลย555

ชอบเรื่องนี้จังงงงงงง

อาชานซองกับน้องจุนจู~ ฮี่ๆๆๆๆๆ
อ่านทวนไปทวนมา3-4รอบ *เหมือนโรคจิต =_=
อยากให้เป็นฟิคยาวดูจังค่ะ ท่าจะมันหยดย้อย555

ขอบคุณสำหรับฟิคคร้า~big smile

#9 By Junking ณ บ่ายสอง on 2012-03-07 21:27

อาชานซอง
ช่างเอาใจ ช่างแกล้ง ที่สำคัญเจ้าเล่ห์อะ

น้องจุนซู
ได้แต่โวยวายละมั๊งงงงง อิ อิ


คุณอาขี้แกล้ง คุณหลานขี้งอน ชอบๆๆ

#8 By LoveLove_CS (124.122.17.238) on 2012-03-07 19:21

น้องจุนจู~ น่ารักง่าาา


อาชานซองจ้ะ น้องจุนซูยังเด็กอยู่นะจ๊ะ พ่อโหดด้วยนะจ๊ะ เบาๆหน่อยจ่ะ หื่นไปแล้วนะ คริคริ

สังสัยพ่อแทคคงไม่รู้ว่าฝากเนื้อไว้กับเสือ หึหึ

#7 By wtmg (125.25.184.89) on 2012-03-07 14:50

โอโอ๊ะโอ๋~~~น้องจุนซูของอาชานซองน่ารักที่สู้ดดดดดด

อาชานซองจ๋า อย่าทำอะไรน้องมากนะ น้องยังเรียนอยู่
เดี๋ยวน้องไปเรียน ม่ายไหวววววววว



#6 By milkhottest on 2012-03-07 13:33

ขอบคุณนะคะที่เขียนมาให้อ่านกัน

"น้องจุนจูโกด!!!" จ้ะ.. น้องจุนจูโกด น่ารักเนอะ..

น่าร้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ไปไหม

ประโยคนี้อ่ะ

แก้มป่องๆ ด้วย

อยากฟัดง่ะ

อยากฟัด แบบเอาให้ร้องไม่ออกเลย หึหึ

เป็นเรื่องที่อ่านแล้ว กุ๊กกิ๊ก น่ารักมากเลยอ่ะค่ะ

อาชานซองนี้ //me ส่ายหัว

น้องยังอยู่ highschool เลยน่ะนั้น

ช่างกล้าจริงๆ

sad smile sad smile sad smile

"อยากให้อาอ่อนโยนไหมล่ะครับ"

วี๊ดดดดดดดดดด

คนอ่าน เขิลอ่ะ @_@ ไม่รู้ทำไม

แต่อ่านแล้ว ต้องแอบไป กลิ้งๆ เอาหมอนปิดหน้า

แล้วค่อยกลับมาเขิล + อ่านต่อ 555

จะติดตามต่อไปนะคะ

^_^

#5 By Viky (115.67.224.122) on 2012-03-07 12:28

เอ่อ อิเหมียวดูแลลูกเองมั่งไรมั่ง อย่าปล่อยให้อิหมีมันเลี้ยงนัก อิหมีมันเลี้ยงเกินหน้าที่ไปเยอะโขแล้วนะ -///- งานนี้อิเหมียวได้เพื่อนเป็นลูกเขยซะแระ ว่าแต่...หมีเอ๊ยยย พรากผู้เยาว์นะนั่นแก หึๆ

#4 By theRosen on 2012-03-07 09:32

นั่งอ่านไป กัดผ้าไป ฟาดน้องชานนาน่าไป

อ๊ากกกกก น้องจุนจูโกดอยู่นะ!!

โคตรน่ารักอ่ะ แอร๊กกกก อยากกัดลิ้นตัวเองตายกับความโมเอ้ของน้องจุนซูขาวอวบ

ขาวเหมือนแม่เหม่ง? #โดนกล้ามฟาด

อิคุณอานี่มันอาร๊ายยยยย เด็ก มปลาย นะเว้ยเห้ยยย

โคตรต้อยอ่ะ สมภารแดกไก่วัดชัดๆ

อิปะป๋าทำงานจนตัวดำฟันเหยิน ไม่ได้รู้เรื่องอะไรเล้ยยยยยย ว่าฝากปลาย่างไว้กับแมว

เสร็จอาชานซองสิคะงานนี้ อะหึๆ

นั่งอ่านไปกัดผ้าไปจริงๆนะเนี่ย อ่านจบม้วนๆกลิ้งไปมาบนเตียงทุบน้องชานนาน่าตุบๆ

อยากเอาหัวทุ่มคีย์บอร์ด เรื่องนี้มันโดนใจ เราชอบบบบ ฮาาาา

#3 By Kaiwaii on 2012-03-06 22:13

ชอบเรื่องนี้!!!!!!!!

ชอบๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

>.<

น้องจุนจูโกดเลยยยย อาชานซองจะได้ง้อ

อร๊างงงงงง เขิลลลล

#2 By JubJANG (110.169.184.48) on 2012-03-06 22:05

น้องจุนจูน่ารักไปนะลูก>\\\\\<

โดนอาชานซองทำเจ็บตัวบ่อยไหม สงสารจัง ไปบ่อยๆนะลูกจะได้ชิน. ----น้องจุนซูเอาแพนด้าปาใส่หัว---

อาชานซองเลี้ยงต้อยอ่ะ แถมตามใจสุดๆ ทำอย่างนี้น้องจุนซูเสียนิสัยหมด ลงโทษน้องเยอะๆ ฮาาาาาา


คุณพ่อแทคยอนคะ กรุณาอย่าทำโอทีบ่อยนักเลย น้องจุนจูเหนื่อยแย่><

#1 By Icedmocca (58.9.31.224) on 2012-03-06 22:00