[SF] Love Disease (TaecChan)

posted on 10 Feb 2012 03:13 by tictoc13 in SF-2PM

Title: Love Disease

Pairing : TaecChan

Author : tictoc13

Rating : PG-13

Author note : เรื่องราวและเหตุการณ์ทั้งหมดเป็นเพียงสิ่งที่สมมุติขึ้นมา

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                อ๊คแทคยอนเป็นอาจารย์ของคณะแพทยศาสตร์...ไม่ใช่กุมารแพทย์..

 

 

 

 

 

 

                "พี่หมอ!"

 

                เสียงโวยวายจากคนใกล้ตัวทำให้ชายหนุ่มต้องละสายตาจากหนังสือเล่มเขื่อง ถอดแว่นกรอบหนาออก ยิ้มกว้างเมื่อเห็นเจ้าของเสียงร้องนั่งหน้าบูดอยู่ตรงหน้า ในมือมีหมอนกล้วยเครือใหญ่

 

                "ยังไม่นอนหรือครับคนดี"

 

                "ไม่นอน ใครจะนอนหลับลง แสงไฟแยงตาจะตาย"

 

                "งั้นพี่ออกไปอ่านที่ห้องนั่งเล่นเอาไหม"

 

                "ไม่!" ชานซองตั้งท่าจะโวยวายอีกรอบ แทคยอนส่ายหน้า จับหัวทุยๆนั้นโยกโคลงไปมา

 

                "พรุ่งนี้มีเรียนไม่ใช่หรือครับ ตื่นสายเข้าเรียนไม่ทันพี่ไม่รู้ด้วยนะ"

 

                "ผมจะเข้าเรียนทันหรือไม่ทันพี่หมอก็ไม่สนอยู่แล้วนี่ ผมมันแค่เด็กนิติศาสตร์ ไม่ใช่เด็กนักศึกษาแพทย์ของพี่หมอ พี่หมอจะได้มาใส่ใจ" ปัดมือหนาออกแล้วคลานกลับขึ้นเตียงพร้อมหมอนกล้วย แทคยอนมองอาการงอนเหมือนเด็กของชานซองแล้วได้แต่ส่ายหน้า

 

                "ดื้ออีกแล้ว"

 

                "ไม่ดื้อ!" ล้มตัวลงนอนแล้วหยิบการ์ตูนขึ้นมาอ่าน ก่อนจะต้องโวยวายเป็นรอบที่สามเมื่อมือใหญ่ฉวยการ์ตูนออกไปจากมือ

 

                เด็กเอาแต่ใจพลิกตัวนอนคว่ำ สบตากับคนที่กางแขนคร่อมตนเอาไว้แล้วถลึงตาใส่ หยิกแขนแน่นๆให้ขึ้นจ้ำแดง

 

                "ไม่ต้องมากวนเลย ไปอ่านหนังสือเลยไป"

 

                "พี่ไม่อยากอ่านแล้ว" เสียงทุ้มกระซิบ จมูกโด่งคลอเคลียแก้มเนียน เป่าลมหายใจร้อนใส่พอให้เจ้าตัวขนลุก ป่ายมือเปะปะหวังให้อีกฝ่ายเลิกแกล้งตนเสียที

 

                "ผมง่วงแล้ว"

 

                "พี่ว่าชานซองยังไม่ง่วงนะ" นัยน์ตาพราวระยับชวนให้ไม่น่าไว้ใจอย่างรุนแรง ชานซองเม้มปาก เขินจนหน้าแดงแต่ก็ยังฉุนที่ถูกเมินตั้งแต่เย็น เขาไปรอพี่แทคยอนที่คณะแพทย์เป็นชั่วโมงกว่าจะได้กลับบ้าน พอมาถึงบ้านแล้วพี่แทคยอนยังสนใจตำรามากกว่าเขาอีก ไม่ว่าจะกินข้าว อาบน้ำ อ๊คแทคยอนก็ยังหายใจเข้าออกเป็นอะนาโตมีและชื่อสารเคมี!

 

 

 

                โกรธ...

 

 

 

                ฮวางชานซองโกรธมากที่สุดในโลก!!

 

 

 

               

                เอามือยันหน้าเจ้าเล่ห์ออกห่าง นอนตะแคงเพื่อความปลอดภัยในสวัสดิภาพของตนเอง แทคยอนมองอาการขัดขืนของชานซองแล้วหัวเราะ ช่วงนี้เขาคร่ำเคร่งกับการสอนมากไปหน่อยเลยถูกเด็กเอาแต่ใจงอนเสียได้

 

                คืนนี้จะง้อให้โกรธไม่ลงไปอีกหลายวันเลยทีเดียว..

 

               

                ปลายนิ้วเกลี่ยแก้มนิ่ม..หยุดที่ริมฝีปากสีสด ใกล้หมดความอดทนเต็มที

 

 

                "ชานซองครับ.."

 

 

                "ไม่เอา จะนอน!"

 

 

                "ชานซองเด็กดี..."

 

 

                "ไม่ดีหรอก ดื้อมากด้วย!!"

 

               

                "พี่รักชานซองนะครับ"

 

 

                "....."

 

 

 

                แสงไฟในห้องดับลง อาจารย์แทคยอนมั่นใจว่าพรุ่งนี้จะได้โทรศัพท์ไปหาเพื่อนซี้ที่คณะนิติศาสตร์เพื่อแจ้งให้ทราบว่าฮวางชานซอง นักศึกษาชั้นปีที่สามไปเรียนไม่ได้เนื่องจากไม่สบาย ห้ามเช็คขาด ห้ามลงว่าลาป่วย ให้เช็คเข้าเรียนไม่เช่นนั้นจะโดนเตะ

 

                กลิ่นกายหอมกรุ่น สบู่ที่ใช้ทุกวันเมื่อได้กลิ่นจากร่างของอีกคนกลับหอมติดจมูกอย่างไม่น่าเชื่อ มือหนาลูบไล้แก้มขาว ฝังจมูกลงบนแก้ม... คลอเคลียริมฝีปากนุ่มนิ่ม ตรึงมือไว้เพื่อป้องกันการถูกเด็กดื้อแผลงฤทธิ์ใส่

               

 

 

 

 

 

               

 

                ถึงจะไม่ใช่กุมารแพทย์... แต่อ๊คแทคยอนก็รู้ว่าทำอย่างไรเด็กถึงจะหายดื้อ..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

END.

 

 ----------------------------------------------------------

 

จิกกกกกกกกกกกกก ตรีนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน

มัน...มัน...มัน.... เอร๊ยยยยยยยยยยยยย >////////////<

ก็พี่หมออ้ะ พี่หมอ พี่หมอ พี่หมอ!

โทษแม็กกาซีนเลยที่จับน้องไปทำหน้าตาน่ารักได้ขนาดนั้น

หน้าตาของเด็กดื้อ เอาแต่ใจ ดื้อกับพี่ชาย ดื้อ..ดื้อ... ฮื้อ...

ปล้ำแม่งเลย  พี่หมอก็เลยต้องเอ็นดูน้องมากๆหน่อย TTwTT

เขียนไปไม่ได้กลัวองค์ลงเลยนะนี่ 555555555555 

Comment

Comment:

Tweet

อือหือออออออออออออออออออออออออออออออออออ นี่เราอ่านจากหลังไปหน้าใช่ม๊ายยยยยยยยยย
มาตามอ่านทีหลังก็แบบนี้ใช่มั้ยคะะะ
๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
ความหื่นของพี่หมอมันเริ่มต้นที่ตรงนี้นี่เองงง
ขออีกกกกกกกกกกกกก
ขอคู่นี้อีกก ได้โปรดดดด
น่ารักกุ๊กกิ๊กแบบนี้เลยนะคะ
ชอบสุดๆ >_____________<

#12 By xneneOK27 (103.7.57.18|202.58.99.51) on 2013-03-24 02:17

พี่หมอปากหวานมาก...
คำก็เด็กดี
สองคำก็เด็กดี
คำที่สามนี้ปล้ำ เอ๊ย บอกรักซะเลย

น้องหมี
ขาด ลา มาสาย เป็นเรื่องปกติ
แต่อย่าขาดเรียนบ่อยนะ เจ๊เป็นหว่ง หุ หุ

น่ารักมากมาย ชอบๆๆ
แล้วเพิ่งจิรู้ว่าตัวเองอ่านย้อนศรซะงั้น sad smile sad smile sad smile

#10 By LoveLove_CS (124.121.196.193) on 2012-02-21 19:27

หมอนกล้วย คึคึคึ ที่เอามากอด มาฟัดเนี่ย เลยได้ กล้วย ไปเลยเนาะลูกหมีเนาะ

หมายถึงตอนเช้าพี่หมอคงเตรียมกล้วยให้น้องเป็นอาหารเช้าน่ะค่ะ ...เอ่

"ไม่ดีหรอก ดื้อมากด้วย!!"

ชอบตรงเนี๊ยะ!

ดื้อเยอะ ๆ เลยนะลูกหมี พี่หมอเค้าจะได้ปราบเยอะ ๆ เยอะ ๆ เยอะ ๆ....

#9 By กระต่าย (192.168.184.150, 183.88.249.58) on 2012-02-16 13:43

พี่หมอน่ารักไปเปล่า จ้ะจ๋าตลอด ทำไมช่างอ่อนโยนอย่างนี้นะ หรือเป็นเพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย หรือกลัวเคะเหวี่ยงด้วยท่อนแขนค่ะ น้องชานก็นะ เด็กดื้อจริงๆ ปากดีสมกับเรียนนิติด้วย 555 น้องกิ๊ฟมาต่ออีกสักพาร์ท 2 พาร์ทน่าจะดีนะ มันน่าร็อคม๊ากมาก

#8 By athena_tiew (58.8.146.147) on 2012-02-12 18:51

แอ๊กกกกกกกก
ฟิคผิดหลักอนามัยสุดๆ
แต่เค้าอ่านไป ก็เขินไปนะค่ะ
สุดยอด แทคชานเนี่ย
อธิบายเป็นคำพูดไม่ถูกเลยค่ะ
ตอนแรกเคยเถียงกับเพื่อนนะค่ะ ว่าเวลาจิ้นคู่นี้
จะแทคชาน หรือ ชานแทคดี
แล้วก็ได้คำตอบ
ว่า "อ๊ก แทคยอน เมะตัวพ่อทุกสถาบัน" 5555+

ขอบคุณนะค่ะที่แต่งมาให้อ่าน

#7 By -*-*-*-*-* (124.121.119.234) on 2012-02-10 18:32

ตายคะตาย ตายอย่างสงบ โดยเฉพาะย่อหน้านี้

แสงไฟในห้องดับลง อาจารย์แทคยอนมั่นใจว่าพรุ่งนี้จะได้โทรศัพท์ไปหาเพื่อนซี้ที่คณะนิติศาสตร์เพื่อแจ้งให้ทราบว่าฮวางชานซอง นักศึกษาชั้นปีที่สามไปเรียนไม่ได้เนื่องจากไม่สบาย ห้ามเช็คขาด ห้ามลงว่าลาป่วย ให้เช็คเข้าเรียนไม่เช่นนั้นจะโดนเตะ

ถึงจะไม่ใช่กุมารแพทย์... แต่อ๊คแทคยอนก็รู้ว่าทำอย่างไรเด็กถึงจะหายดื้อ..

โอ้ววว เด็กดื้อ กับ พี่หมอ -///-

#6 By theRosen on 2012-02-10 15:16

ชอบมากกกกกกกก

อ่านไป จิก จิก จิกเมาส์จนมือเกร็ง ก็มันเขิน

#5 By milkhottest on 2012-02-10 12:55

เอออออ writer ขา

เกรงใจจัง แต่ถามนิดหนึ่งซิค่ะ

reader มีโอกาส จะได้ เชยชม

เจ้าตัวน้อยที่หน้าเหมือน ซีวอน ในอ้อมแขน ฮยอกแจ ไหมอ่ะค่ะ

แบบว่า คาใจมาก

อยากเห็นหลานอ่ะค่ะ

จากเรื่อง bloody marry & the blood orchid น่ะ

^_^

#4 By Viky (103.1.164.13) on 2012-02-10 10:51

ขอบคุณนะคะที่เขียนมาให้อ่านกัน

เอิ่ม อ่านจบได้แต่กรีดร้อง

อร๊ายยยยยยยยยยยยยยยยย

//me เอามือฟาดหมอนไม่ยั้ง

ไม่มี NC แบบเห็นจะๆ

แต่ทำเอา reader เขิลสุดๆ เลยอ่ะ

5555

ก่อนอ่าน พอเห็น Paring

OoO เฮ้ย จริงง่ะ

==" แอบวิตกก่อนอ่าน

แต่พออ่านไป

อร๊ายยยยยยยยยยยยย

สติหลุด หลงไปกับเนื้อเรื่องเลยทีเดียว

เชื่อเลยน่ะนี้ ว่า สองคนอ่ะ

หุหุ หุหุ ไม่เอา อย่าพูด ไม่ดี 555


ชอบประโยคนี้มาก

"ชานซองเด็กดี..."

"ไม่ดีหรอก ดื้อมากด้วย!!"

โอ๊ย จะบ้า น่ารักอะไรอย่างนี้

นึกถึงหน้า น่ะ หน้าชานซอง

ทำหน้า งอนนิดๆ เหวี่ยงเยอะๆ

โหย อยากฟัดง่ะ อยากฟัด ชานซอง

ทำไม แบบว่า หึย บอกไม่ถูก

น่ารัก น่าเอ็นดู ออดอ้อน อะไรอย่างนี้


และก็

แสงไฟในห้องดับลง อาจารย์แทคยอนมั่นใจว่าพรุ่งนี้จะได้โทรศัพท์ไปหาเพื่อนซี้ที่คณะนิติศาสตร์เพื่อแจ้งให้ทราบว่าฮวางชานซอง นักศึกษาชั้นปีที่สามไปเรียนไม่ได้เนื่องจากไม่สบาย ห้ามเช็คขาด ห้ามลงว่าลาป่วย ให้เช็คเข้าเรียนไม่เช่นนั้นจะโดนเตะ

ถึงจะไม่ใช่กุมารแพทย์... แต่อ๊คแทคยอนก็รู้ว่าทำอย่างไรเด็กถึงจะหายดื้อ..

paragraph นี้อ่ะค่ะ

โอเค จิ้นไปอย่างสมบูรณ์แบบแล้วค่า หุหุ




เรื่องนี้ เป็น SF ที่น่ารักม้ากมากเลยอ่ะค่ะ

reader ชอบจริงๆ น้า

ถึงจะเป็น paring ที่ไม่คุ้นเคยก็ตามที

แต่ไม่ทำให้ความสนุก ของเรื่อง ลดลงเลยอ่ะ


จะติดตามกันต่อไปนะคะ ^_^

#3 By Viky (103.1.164.13) on 2012-02-10 10:47

กรี๊ดดดด อิพี่หมา เอ๊ย~ พี่หมอเหนี่ยง ทำอะร๊ายยยยย ทำอะไรหลาน . . . ทำหนัก ๆ นะ หนัก ๆ เลย #ไม่ใช่

แมวปล้น(สวาท)หมี ฮ่ากกกกกกกก #รูตะหมูกผึ่ง

....
พี่หมอไม่ได้หื่น พี่หมอแค่จะศึกษาอนาโตมีเฉย ๆ
เพราะพรุ่งนี้มีสอน ก็เลยต้องทบทวนกันโหน่ิยนึง ...
แค่นั้นเอ๊งงงงง~ #ผิวปากทำนองTroubleMaker

....

นับวัน ๆ คอปเปิ้ลอิฉันจะเริ่มมั่วขึ้น ๆ เพราะคุณหญิงพาอิฉันเตลิด #รุ่นนี้กู่ไม่กลับด้วยล๊อคคู่ได้แล้วขังลืม!

ขอบคุณจ๊ะ

ปูลู. หมอแมว ณ ทวิตเตอร์ ? กรั่กกกกกก #หมอแมวตัวจริงตบหัวหลุดจากบ่า

#2 By iLollipoppO on 2012-02-10 04:12

แหกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

กุจะบ้าตาย โฮรกกกกก เขียนมาได้ยังไงงงงงงง อ๊ากกกกกกก

#เอามีดจี้คอพี่หมอ!!!


ลูกหนูโดนรังแก โฮรกกกกก ฮวางชานแม่มโคตรน่ารักอ่ะ โอ้ยยยยย ไอ้เด็กนิติแสนดื้อ แสนเอาแต่ใจ


อ๊ากกกกกก สติหลุดตั้งแต่คนส่งมาให้ล่ะ ทำเอา The Sims3 กุกระเจิงงงงง


ไม่โหลดแม่งล่ะเกมส์ กุจะตีตั๋วไปฆ่าไอ้พี่หมอหื่นที่ปารีสสสสสส



กร๊าซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซ


#พ่นไฟเผาบ้านแม่มเลย

\" แสงไฟในห้องดับลง อาจารย์แทคยอนมั่นใจว่าพรุ่งนี้จะได้โทรศัพท์ไปหาเพื่อนซี้ที่คณะนิติศาสตร์เพื่อแจ้งให้ทราบว่าฮวางชานซอง นักศึกษาชั้นปีที่สามไปเรียนไม่ได้เนื่องจากไม่สบาย ห้ามเช็คขาด ห้ามลงว่าลาป่วย ให้เช็คเข้าเรียนไม่เช่นนั้นจะโดนเตะ



กลิ่นกายหอมกรุ่น สบู่ที่ใช้ทุกวันเมื่อได้กลิ่นจากร่างของอีกคนกลับหอมติดจมูกอย่างไม่น่าเชื่อ มือหนาลูบไล้แก้มขาว ฝังจมูกลงบนแก้ม... คลอเคลียริมฝีปากนุ่มนิ่ม ตรึงมือไว้เพื่อป้องกันการถูกเด็กดื้อแผลงฤทธิ์ใส่

















ถึงจะไม่ใช่กุมารแพทย์... แต่อ๊คแทคยอนก็รู้ว่าทำอย่างไรเด็กถึงจะหายดื้อ.\"


มาตบกันเลยมาค่ะ อ๊คแทคยอนนนนนนน


#กอดลูกคนโตร้องให้

ปล. ตรง Captcha มันให้กุกรอกว่า Ladies ว่ะ ระวังตัวเถอะมึง #แสยะยิ้ม

#1 By Kaiwaii (70.126.244.102) on 2012-02-10 03:31